Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

ΦΩΝΗ ΘΕΟΥ – ΕΠΙΓΕΙΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ


ΦΩΝΗ ΘΕΟΥ – ΕΠΙΓΕΙΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
Υπεραγαπημένα μου και γλυκά μου, ολόγλυκά μου αδέλφια εν Κυρίω, καλώς ήρθατε στην κεντρική μας αίθουσα, στην αίθουσα της Φωνής Θεού, την οποίαν ο Άγιος Θεός μας χάρισε ώστε να μπορέσουμε μέσα απ’ αυτόν τον χώρο να εργαστούμε πνευματικά τα δρώμενα του Ευαγγελίου σε προσωπικό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο.
Η ομιλία μου έχει βασικά στοιχεία που αφορούν την εν Θεώ αναγέννησή μας και θέλω να την ακούσετε. Θα χρειαστεί λίγο παραπάνω υπομονή απ’ όλους εσάς διότι είναι μεγάλη αλλά και από την δική μου πλευρά ο Θεός να μου δώσει δύναμη ώστε να ειπωθεί σωστά για να γίνει κατανοητή απ’ όλους μας.
Αδέλφια μου, τα δρώμενα του Λόγου του Θεού υπάρχουν χιλιάδες χρόνια ως νεκρό γράμμα μέσα στον Λόγο του Θεού, όμως από την ώρα που ειπώθηκαν υπό του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος αξιοποιούνται εν μέρει διαχρονικά από σκεύη εκλογής, τα οποία σκεύη εκλογής αυξάνουν τον Θεό στις κοινωνίες των ανθρώπων σε σημείο ώσπου ο Χριστιανικός κόσμος από διωκόμενος να αποτελεί πλέον σήμερα νόμιμη Χριστιανική θρησκεία αποδεκτή από εκατομμύρια ανθρώπους. Από την ημέρα που η σοφία του Θεού εξήλθε από το αψευδές στόμα του Κυρίου άλλαξε σιγά – σιγά τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο το λογικό παγκόσμιο γίγνεσθαι. Η προσπάθεια πολλών ανθρώπων πάνω σε αυτές τις αρχές κατέστησε στον κόσμο πολλούς ανθρώπους του Θεού. Το θαύμα όμως είναι ότι οι άνθρωποι αυτοί μεταμόρφωσαν και τις κοινωνίες, οι οποίες σήμερα στεγάζουν πολλές αγαθές, πνευματικές, θεϊκές ενέργειες γεμάτες σοφία Θεού, οι οποίες εκδηλώνουν αγάπη ανυπόκριτη. Έγιναν αιτία τα λόγια του Πατέρας μας να αυξηθεί το αγαθό παγκόσμια, μάλιστα κράτησαν τα λόγια του Κυρίου την δάδα του Θεού ψηλά αλλά και τον άνθρωπο στο αγαθό, αφού δημιούργησαν συνείδηση η οποία δεν επιτρέπει την αμαρτία να γίνεται ανεξέλεγκτη. Χωρίς αυτά τα αγαθά έργα που πηγάζουν μέσα από την σοφία του Λόγου του Θεού, το κακό θα είχε γίνει ο μόνος τρόπος ζωής για εκατομμύρια ανθρώπους, αφού τα εντάλματα και τα συμφέροντα θα καθόριζαν τη ζωή τους. Σήμερα όμως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και ο λόγος διότι φτάσαμε στον χρόνο όπου η επαγγελία να κηρυχθεί το Ευαγγέλιο της βασιλείας εν όλη την οικουμένη είναι εδώ, ώστε να πάρουν σάρκα και οστά τα ρήματα του Θεού για εκατομμύρια ανθρώπους. Αυτά τα ρήματα του Θεού αποτελούν τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο της ύπαρξής μας. Μέσω της σοφίας του Θεού ολοκληρώνουμε την πνευματική μας θεϊκή υπόσταση ως λογικά θεϊκά όντα μέσα στη Δημιουργία. Αδέλφια μου, η σοφία του Θεού γίνεται για όλους εμάς σήμερα σημείο αναφοράς στη ζωή μας, αφού αυτή και μόνο αυτή μας επιτρέπει να συλλάβουμε το μυστήριο Θεός, Δημιουργία, ζωή άφθαρτη, αγάπη ανυπόκριτη, ζώσα πίστη, σοφία Θεού συναρπάζουσα, η οποία σοφία του Θεού ας σημειωθεί είναι ο πάρεδρος του Θεού και είναι απαραίτητο να κοσμεί τη ζωή όλων μας. Ο σοφός Σολομών φανέρωσε, η σοφία των ανθρώπων είναι μια χούφτα άμμου έμπροσθεν της πολυποίκιλης σοφίας του Θεού και έχει δίκιο, αφού αυτή αποκωδικοποιεί όλα τα μυστήρια που αφορούν την Δημιουργία ολόκληρη, με βασικότερο όλων τον λογικό κατά Θεόν άνθρωπο.
Αδέλφια μου, εύχομαι πριν ξεκινήσω την ομιλία μου καλή πνευματική χρονιά και καλό χειμώνα σε όλα τα αδέλφια που είναι εδώ αλλά και σε όλα τα αδέλφια που μας παρακολουθούν αυτή την ώρα στον ελλαδικό χώρο και σε όλον τον κόσμο, όπου υπάρχουν αδέλφια τα οποία παρακολουθούν την ομιλία μας μέσω του ραδιοφωνικού και τηλεοπτικού σταθμού της Φωνής Θεού, ο οποίος σε καθημερινή βάση εκπέμπει μέσα από το διαδίκτυο. Όλοι μαζί σήμερα, αφού οι προϋποθέσεις δόθηκαν, μπορούμε να ξεκινήσουμε συνειδητό αγώνα ώστε να γίνουμε αυτό το οποίο ο Υιός προείδε και που έδωσε τη ζωή του λύτρο αντί πολλών, να γίνουμε ιδεώδεις άνθρωποι δημιουργώντας προσωπικότητα Χριστού. Θα μπορούσα να αναπτύξω για θέμα της σημερινής μου ομιλίας πολλά στοιχεία πνευματικά ή θέματα τα οποία αποτελούν γραφικά πειστήρια για τον άνθρωπο που απιστεί, τα οποία πειστήρια χρειάζεται ο άνθρωπος στην αρχή της πνευματικής του ζωής. Πιστεύω όμως ότι δεν βρισκόμαστε στο στάδιο να χρειάζεται κάποιος να μας πείσει ότι ήρθε ο καιρός να πάρουμε θέση ευθύνης έναντι του καλέσματος που λάβαμε υπό του Θεού κάνοντας βεβαία την κλήσιν μας, ώστε να εντάξουμε τον εαυτό μας συνειδητά στις αρχές του Θεού. Εξάλλου, όλα αυτά τα πειστήρια υπάρχουν σήμερα στην Φωνή Θεού και βρίσκονται στο διαδίκτυο, στην σελίδα μας τα οποία δωρεάν μπορούν να κατέχουν και να κοινωνούν όλοι προς οικοδομή και  αναγέννηση, αλλά και γύρω μας υπάρχει σήμερα μεγάλος πνευματικός πλούτος προς οικοδομή ο οποίος αυξάνει την αγάπη και τον Θεό μέσω της σοφίας που τον διέπει. Πιστεύω όμως απόλυτα ότι το βασικό όλων των επιδιώξεών μας είναι να εφαρμόσουμε τα όσα γνωρίζουμε, διότι ο πρώτος δρόμος των λόγων ο οποίος δημιουργεί μη εξελίξιμους πνευματικούς κύκλους, εκκλησίες, οργανώσεις κ.λ.π.. έχει περπατηθεί. Η δόξα των λόγων ναι είναι καλή, αφού όσοι μετέχουν περνούν ευχάριστα την ώρα τους, αλλά είναι πολύ μικρή η δόξα αυτή αφού κρατάει λίγο και μετά χάνεται και ο λόγος διότι συνειδητά γονιδιακά τίποτα πνευματικό δεν ολοκληρώνεται με τα λόγια, ώστε να ελευθερώσουμε εαυτούς από τους εχθρούς μας όπως είναι η ημιμάθεια, η άγνοια, η σκιώδης πίστη, η αμαρτία, η φθορά, ο θάνατος. Ενώ η δόξα που μας εισάγει στην αφιέρωση ώστε να αλλάξουμε γονιδιακά είναι η μόνη αλήθεια, η οποία μπορεί να μας κάνει σύμμορφους της δόξης του Θεού – Πατέρα, γι’ αυτό η ομιλία μου έχει σαν βάση την αφιέρωση αφού μόνο μέσω αυτής μπορούμε να μετέχουμε αιώνια της απείρου κάλους δόξης του Αγίου Θεού.
Αδέλφια μου, μπορούμε σήμερα να τείνουμε καθοδηγούμενοι διά Πνεύματος Αγίου στην ολοκλήρωση της επανένταξής μας πάνω στις αρχές του Θεού. Στην συνέχεια μπορούμε να εργαστούμε πνευματικά με πληθώρα πνευματικών στοιχείων διότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, τα οποία στοιχεία σήμερα εξασφάλισε η Φωνή Θεού υπό του Θεού ώστε μέσω αυτών να επανεντάξουμε εαυτούς στις συνειδητές αρχές του Αγίου Θεού. Κατόπιν κινούμενοι διά Πνεύματος Αγίου με παράδειγμα τη ζωή μας, να γίνει η επανένταξη του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο στις αρχές του Θεού, στις αρχές της ζωής, η οποία με την αφιέρωση που καλούμαστε να υπηρετήσουμε στο προσωπικό μας αγιαστήριο συντελεί στο να γίνεται η εξάπλωση βεβαιοτέρα. Φυσική συνέπεια οι κύκλοι, οι εκκλησίες να πληρούν προϋποθέσεις οι οποίες γίνονται κίνητρο σοφίας, υγείας, ζωής, αγάπης για εκατομμύρια ανθρώπους, ώστε η οικογένεια του Θεού να ίσταται εν δυνάμει μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων αφού τα μέλη της θα πληρούν από υγεία, χαρά, ενότητα, ζώσα πίστη, ανυπόκριτη αγάπη, άφθαρτη ζωή, στοιχεία τα οποία θα ζηλέψουν και θα επιδιώξουν όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως έθνους. Με ισχυρό λοιπόν σήμερα για όλους εμάς κίνητρο το Ευαγγέλιο της βασιλείας, το οποίο μας εξασφαλίζει τον αγιασμό, ανακύπτουμε!
Αδέλφια μου, το θέμα της ομιλίας μου είναι ότι η Φωνή Θεού είναι σήμερα για όλους εμάς και εν συνεχεία για εκατομμύρια ανθρώπους ο προβλεπόμενος υπό του Θεού προ καταβολής κόσμος, ο επίγειος πνευματικός παράδεισος όπου η αφθαρσία, η αγάπη, η ζωή, ο αγιασμός, η χαρά, η ελπίδα, η ζώσα πίστη, η ενότητα ανθίζουν μέσα μας και γύρω μας, παρόλο που ζούμε σε έναν κόσμο ημιμάθειας, άγνοιας, αμαρτίας, εωσφορικού εγωισμού, διχασμού, φθοράς και θανάτου.
 
Αδέλφια μου ο χώρος αυτός που σήμερα βρισκόμαστε είναι δώρο Θεού για όλους εμάς. Ο λόγος της ύπαρξης αυτής της αίθουσας είναι ένας, χρειάζεται να υπάρχει ένα κέντρο σύγκλισης για να βοηθήσει τον άνθρωπο που εργάζεται το αγαθό να επανεντάξει σε παγκόσμιο επίπεδο τον εαυτό του στις συνειδητές αρχές του Θεού, ο οποίος άνθρωπος του Θεού δηλώνει την πρόθεση αυτή αφού ήρθε το πλήρωμα του χρόνου ώστε να αυξάνει καθημερινά πάνω στην συνειδητή σχέση του με τον Θεό σπουδάζοντας την σοφία του Θεού, η οποία σπουδή τον εξελίσσει πνευματικά. Ο άνθρωπος του Θεού καθημερινά μαθαίνει. Ο άνθρωπος του Θεού καθημερινά σπουδάζει την σοφία του Θεού με φυσική συνέπεια να γνωρίζει κάθε μέρα που περνά όλο και καλύτερα τον Θεό. Ο άνθρωπος του Θεού ζει καθημερινά συνειδητά πλέον το μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, στοιχείο το οποίο κάνει τον Θεό να ζει μέσα του και ο λόγος διότι έχει ο άνθρωπος του Θεού έναν στόχο και σκοπό. Αυτός είναι να γίνει μέσα από την αναγέννηση όχι ένας καλός άνθρωπος ή Χριστιανός, αλλά σύμμορφος της δικής του υπόστασης, της δικής του δόξης, η οποία υπό του Θεού έχει προκαθοριστεί για όλους εμάς προ καταβολής κόσμου και τούτο αποδεικνύεται διότι όλοι μας λάβαμε σήμερα κάλεσμα Θεού, όλοι μας ήμασταν στο σχέδιο του Θεού πριν ακόμη και από τον πρώτο Λόγο του Θεού ο οποίος αφορά ολόκληρη την Δημιουργία και έχει ως εξής, και είπεν ο Θεός γενηθήτω φως. Εξάλλου, γι’ αυτό δημιούργησε, για όλους εμάς, ιδιαίτερα για την δική μας εποχή αφού κατανοούμε σήμερα το Ευαγγέλιο της βασιλείας το οποίο καλεστήκαμε να το υπηρετήσουμε. Όλα αυτά που φανερώνονται μέσα στον Λόγο του Θεού έχουν σκοπό να εξασφαλίσουν στον άνθρωπο του Θεού με την εισδοχή του στο αγιαστήριο τον αγιασμό, αποκορύφωμα όλων των επιδιώξεων του ανθρώπου και ο λόγος διότι μόνο το αγιαστήριο εξασφαλίζει όλες εκείνες τις βιοχημικές διεργασίες του εγκεφάλου ώστε να παράγει την άφθαρτη ζωή στο σώμα.
Αδέλφια μου, η επιστροφή του ανθρώπου του Θεού στην χαμένη πατρίδα, στην χώρα των ζώντων, στον κήπο της Εδέμ ξεκίνησε. Ο κήπος της Εδέμ άρχισε να ανθίζει σήμερα δέντρα ζωής. Άρχισε ο κήπος του Θεού να εμφανίζεται πάλι πάνω στον πλανήτη μας με συνειδητές πλέον αρχές να διέπουν τα μέλη του, γι’ αυτό μας χάρισε την αίθουσα αυτή ο Πατέρας μας, για να σπουδάσουμε την σοφία του. Αδέλφια μου η παραγωγικότητα του Αγίου Πνεύματος σήμερα στην δική μας γενιά είναι πλουσιοτάτη, ειδικότερα στους χρόνους τους δικούς μας και αυτό το βλέπουμε να υφίσταται σε όλους τους τομείς οι οποίοι αναπτύσσονται παντού και όλοι λίγο ή πολύ ανάλογα την αγαθή πρόθεσή μας και το μέτρο αγάπης μας ως προς τις επιδιώξεις του Θεού – Πατέρα που αφορούν τη ζωή, μπορούμε να τις φέρουμε στη δική μας ζωή. Γι’ αυτό να εκμεταλλευτούμε σήμερα αυτήν την ευκαιρία για να σπουδάσουμε. Σήμερα που έχουμε καιρό να σπουδάσουμε την σοφία αυτού του Θεού η οποία μας καθιστά υιούς και θυγατέρες του. Μάλιστα αυτή η εξέλιξη και η σοφία του Θεού δεν συντονίζει μόνο εμάς στις αρχές του Θεού αλλά συντονίζει μέσω της δικής μας αναγέννησης και όλη την Δημιουργία η οποία στενάζει περιμένοντας την απολύτρωσή της, με αποκορύφωμα αυτής τον άνθρωπο του Θεού σε αρχές οι οποίες συγκλίνουν στην εξέλιξη του κόσμου ως προς την εν Θεώ αναγέννησή του. Αδέλφια μου σήμερα μέσα από πολλούς πνευματικούς φορείς υλικούς, επιστημονικούς, τεχνολογικούς, λογοτεχνικούς, φιλοσοφικούς, ερευνητικούς, ιατρικούς γίνεται η επανένταξη του ανθρώπου στις αρχές του Θεού, αφού όλα αυτά απεδείχθη ότι μπορούν να μας βοηθήσουν ώστε να γνωρίσουμε τον Πατέρα – Θεό, τον εαυτό μας, τον συνάνθρωπο, την Δημιουργία, να γνωρίσουμε τον ίδιο τον Θεό καθώς αυτός είναι και όχι καθώς εμείς θέλουμε ή αρεσκόμαστε να τον πλάθουμε ή να τον παρουσιάζουμε σε σημείο να τον φτιάχνουμε στα δικά μας μέτρα και σταθμά. Χωρίς αυτήν την εξέλιξη που διέπει σήμερα τον κόσμο μας και που δεν θα μπορούσε να εννοήσει ο άνθρωπος πριν 300 χρόνια, δεν θα μπορούσαμε να επανεντάξουμε τους εαυτούς μας στις συνειδητές αρχές του Θεού. Ήταν απαραίτητος απεδείχθη ο χρόνος, τον οποίον καθόρισε ο ίδιος ο Θεός, αφού αυτός άλλαξε τον τρόπο ζωής όλων των ανθρώπων μέσω της εξέλιξης. Αν δεν υπήρχε η εξέλιξη, θα ήταν για εμάς φυσική συνέπεια η μη κατανόηση της ύπαρξης μας, αφού η σοφία του Θεού και η επιστήμη δεν θα υπήρχαν. Αυτό συνεπάγεται ότι θα ήμασταν και εμείς σήμερα μέρος της πνευματικής τύφλωσης όπου αιώνες τώρα καθίσταται στο ανθρώπινο γένος. Μάλιστα με όποια μορφή και αν ερχόταν ο Θεός στη γη θα ήταν για τους ανθρώπους αλλά και για όλους εμάς «ο αιρετικός, ο υποκριτής, ο ψευδοπροφήτης, αυτός που αποδιοργανώνει το όποιο έθνος στο οποίο ανήκει ή την όποια θρησκεία. Επίσης η όποια αγαθή ενέργεια του ανθρώπου του Θεού ή και ακόμη του ίδιου του Θεού αν ξαναερχόταν στη γη, θα κατέληγε πάλι σε αδιέξοδο, αφού το πνευματικό μας επίπεδο και ειδικότερα όσων θα κυβερνούσαν τον κόσμο δεν θα επέτρεπε την όποια πνευματική εξέλιξη και πιο συγκεκριμένα πάνω στην αγάπη, αφού αυτή η αγάπη καταργεί εξουσίες, συμφέροντα, φιλοδοξίες κ.λ.π..

Ότι δεν θα ευδοκιμούσε η όποια αγαθή προσπάθεια δυνάμεθα να το αντιληφθούμε διότι μέχρι στιγμής τούτο έχει αποδειχθεί, αφού το πνευματικό μας επίπεδο δεν θα μπορούσε να συλλάβει την δικαιοσύνη, την αγάπη, την ειρήνη. Όλα για να γίνουν κατανοητά θέλουν τον χρόνο τους, αφού μόνο αυτός τα ωριμάζει και τα αξιοποιεί. Θα ήταν η διδασκαλία του χωρίς την εξέλιξη που διέπει τον κόσμο σήμερα για εμάς όλους ένα ολοκληρωμένο και απόλυτο αδιέξοδο, γιατί απεδείχθη ότι και οι Χριστιανοί μέχρι σήμερα εργάζονται σπασμωδικά και αυτό διότι μοιράζονται λίγο κόσμο, λίγο Θεό. Ακόμη απεδείχθη ότι όποια αγαθή ενέργεια – προσπάθεια και αν γινόταν, αφού το πλήρωμα του χρόνου δεν θα είχε έρθει, δεν θα μπορούσε να οδηγήσει σε αποτελέσματα θετικά για τον Θεό και για τον άνθρωπο. Ο χρόνος όμως ο οποίος έτρεξε και συνάντησε στην εποχή μας όλους εμάς δημιούργησε πολλές πνευματικές εμπειρίες, συνάμα αυτός φόρτωσε τις κοινωνίες με σοφία η οποία ανταποκρίνεται στο κοινό συμφέρον, διότι κατέστησε πολιτεύματα που πρεσβεύουν αρχές δημοκρατίας, ελευθερία του λόγου, ανεξιθρησκία, εν μέρει ενότητα των εθνών κ.λ.π..
Το αποκορύφωμα όλων είναι ότι η σοφία του Θεού αλλά και η επιστήμη, γίνονται για όλους εμάς σήμερα στερέωση των καιρών και ο λόγος διότι μας ανοίγουν νέους ορίζοντες επειδή κατανοούμε όλοι καλύτερα τον Θεό, τον άνθρωπο, την Δημιουργία, τις προϋποθέσεις που χρειάζονται να ολοκληρωθεί η αναγέννησή μας ώστε να λάβουν χώρα οι επαγγελίες του Θεού και πιο συγκεκριμένα αυτές που αφορούν την αγάπη και την άφθαρτη ζωή. Ακόμη και για τους ανθρώπους που το κοινωνικό σύστημα δεν τους επέτρεψε μεγάλη εξέλιξη, γίνεται και γι’ αυτούς τους αδελφούς ο Θεός, η Δημιουργία, η ζωή, η σοφία και οι δυνατότητες του ανθρώπου έννοιες πιο κατανοητές και αυτό γιατί ο Θεός μέσω της εξέλιξης γίνεται κατανοητός. Επιπροσθέτως, όλες οι έρευνες πνευματικές αλλά και επιστημονικές συστήνουν την αναγέννηση, συστήνουν την σοφία εκείνη που συγκλίνει στις ιδιότητες του Θεού ως πλέον πολύ απαραίτητες για την ίδια τη ζωή ώστε να γίνει όχι μόνο ποιοτική αλλά και ποσοτική, όπως καρπούς του Αγίου Πνεύματος, αγάπη, χαρά, ειρήνη, δικαιοσύνη, αναγέννηση, σοφία Θεού. Βασικές αρχές της ίδιας της ζωής.
Σήμερα αδέλφια μου ο Θεός κατεβαίνει πάλι στη γη, είναι εδώ! Η ράβδος που κρατά στα δυο του χέρια είναι πρώτον η σοφία του, η οποία βρίσκεται στον Λόγο του Θεού και γίνεται κατανοητή μόνο στο αγιαστήριο με την υγιαίνουσα διδασκαλία της Φωνής Θεού και δεύτερον η επιστήμη, η οποία μας αυξάνει την πίστη πάνω στην άφθαρτη ζωή. Στον καιρό μας πολλές φωνές μαρτυρούν μέσω της επιστήμης τις μεγάλες ιδιότητες και δυνατότητες οι οποίες για αιώνες ήταν κρυμμένες στο σώμα του ανθρώπου που ονομάζεται Ναός Θεού. Αδέλφια μου, ο πλούτος του Θεού σήμερα πολύς. Η απόφαση η δική μας να αυξηθούμε σε αυτόν θα παίξει τον πιο σημαντικό ρόλο. Για να λάβει τώρα χώρα ένα τέτοιο εγχείρημα, ώστε να βασιλέψει στον κόσμο συνειδητά – ουσιαστικά πλέον ο Χριστός και να μπει στις καρδιές μας, η Φωνή Θεού κατ’ εντολήν Θεού φρόντισε να υπάρχει κατάλληλη πνευματική περιουσία και θα πρέπει όλοι εμείς που ζούμε σήμερα στην Φωνή Θεού και αναμένεται στο μέλλον πληθώρα πνευματικών αδελφών, να εργαστούμε συνειδητά πάνω σε αυτή σπουδάζοντάς την ώστε ο Θεός να μας πάρει στα σοβαρά. Η αίθουσα αυτή μας χαρίστηκε υπό του Θεού για να φανερώσει ο Θεός στον κόσμο το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Είναι γραφικό, Και θέλει κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη εις μαρτύριον πάσιν τοις έθνεσιν και τότε ήξει το τέλος. Αυτό το Ευαγγέλιο της βασιλείας έχει την δύναμη μέσω της υγιαίνουσας διδασκαλίας αλλά και της ολοκληρωμένης αλήθειας που το διέπει να μας βγάλει από την φυλακή της φθοράς, την φυλακή του θανάτου, την φυλακή της όποιας ημιμάθειας ή άγνοιας. Το οποίο ας σημειωθεί Ευαγγέλιο της βασιλείας έγινε αντιληπτό διαχρονικά από πολλούς αφιερωμένους ανθρώπους, σκεύη εκλογής τα οποία καλέστηκαν να υπηρετήσουν το αγαθό, όμως κάνοντας τον αγώνα τους, την προσπάθειά τους στο τέλος της βιολογικής τους ζωής κατανοούσαν όλοι ότι δεν μπορούσε να ιδρυθεί η βασιλεία του Θεού στον κόσμο, καταλάβαιναν ότι δεν μπορούσε να ολοκληρωθεί το έργο τους και ο λόγος διότι δεν είχε έρθει το πλήρωμα του χρόνου ώστε να κάνει παγκόσμια την παρουσία του και να εκπληρωθεί η επαγγελία. Αδέλφια μου σήμερα αλλά και στο μέλλον δύναται να λάβει χώρα στον πνευματικό κόσμο το σημαντικότερο όλων γεγονός. Αυτό είναι ότι το Ευαγγέλιο της βασιλείας κηρύττεται σήμερα μέσω της Φωνής Θεού παγκόσμια και αυτό διότι το πλήρωμα του χρόνου ήρθε ώστε να μπορεί να γίνει κατανοητό, αλλά και ο τρόπος να γίνει γνωστό υπάρχει. Μέχρι σήμερα δεν το επέτρεπαν οι συνθήκες αλλά ούτε και ο χρόνος δεν είχε ετοιμάσει ακόμα τις προϋποθέσεις για την δημόσια παρουσία του επειδή τα μέσα δεν υπήρχαν και ο χρόνος δεν είχε έρθει. Τον χρόνο είπαμε τον έφερε η εξέλιξη. Χωρίς την εξέλιξη ο χρόνος δεν θα έπαιζε ρόλο στην αναγέννηση των ανθρώπων και στην ίδρυση της βασιλείας του Θεού στη γη. Σημαντικό πολύ όμως είναι ότι δεν υπήρχαν και τα πρόσωπα εκείνα που θα μπορούσαν να το αναπτύξουν στις κοινωνίες των ανθρώπων, αφού χρειάζονταν ριζικές μεταρρυθμίσεις και ανατροπές τις οποίες η άγνοια, η ημιμάθεια, ο αυστηρός δογματισμός, η αυστηρή συνείδηση δεν τις επέτρεπαν διότι κάθε διαφορετική προσέγγιση έναντι της όποιας επίσημης, στερεότυπης, δογματικής θρησκείας θεωρούνταν αιρετική, ακόμη και μέχρι σήμερα εν μέρει θεωρείται. Οι οποίες ανατροπές θα έπρεπε πρώτα να συντελούνται μέσα στους ανθρώπους και κατόπιν να μπορέσουν οι άνθρωποι που έχουν την αποστολή αυτή να το καλλιεργήσουν στις κοινωνίες των ανθρώπων. Χρειάζονταν να δημιουργηθεί για να κηρυχθεί το Ευαγγέλιο της βασιλείας ο εγκέφαλος του Θεού μέσα στους ανθρώπους, ο οποίος δημιουργεί τον ιδεώδη άνθρωπο και όχι αυτόν που ζει δίγνωμος ή κάτω από εντάλματα ανθρώπων. Σήμερα που ο χρόνος ήλθε, ο Θεός μας δίνει και τον τρόπο. Αυτός είναι: Πρώτον, υγιαίνουσα διδασκαλία και δεύτερον εισδοχή στο προσωπικό αγιαστήριο, το οποίο θα γίνει παγκόσμιο τα επόμενα χρόνια και ο λόγος διότι όλοι θα καταλάβουν ότι χωρίς αφιέρωση, χωρίς αγιαστήριο, χωρίς προσευχή δεν επιτυγχάνεται τίποτα πόσο μάλλον η ζωή η άφθαρτη, δεν επιτυγχάνεται ο αγιασμός. Όμως για όσους εργάστηκαν το αγαθό πριν από εμάς και το αντιλήφθηκαν διαχρονικά το Ευαγγέλιο της βασιλείας, τους χρωστάμε αιώνια ευγνωμοσύνη διότι με τα μέσα που είχαν το εργάστηκαν με αγάπη, με θυσία και πολλοί άνθρωποι είναι έτοιμοι εξ αιτίας της δικής τους ειλικρινούς προσπάθειας, όπως του πνευματικού μου πατέρα, ο οποίος μέσα από την προσωπική του θυσία και την δύναμη του Θεού εργάστηκε πνευματικά με άπειρη αγάπη ώστε να ενταχθούν αρκετοί άνθρωποι στις αρχές του Ευαγγελίου. Σήμερα όλα αυτά τα παιδιά μπορούν να ενταχθούν όταν ωριμάσουν στην Φωνή Θεού και η ωρίμανση έρχεται από τον Θεό αν είναι θέλημά του αλλά και από τους ίδιους, αφού πολλές φοβίες σκιάζουν τη ζωή τους για να το υπηρετήσουν το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Ο λόγος, διότι ακόμα βρίσκονται σε πνευματική κατοχή την οποίαν καθορίζουν φοβίες, ανθρώπινα συναισθήματα, υφιστάμενα στερεότυπα, φοβία να μην θεωρηθούν αποσυνάγωγοι, αιρετικοί κ.λ.π.. Όταν όμως γνωρίσουν το πνεύμα του Θεού, το οποίο τα καθιστά ελεύθερα από εντάλματα ή ανθρώπινες εξουσίες θα μπορούν πλέον να ενταχθούν ελεύθερα στην Φωνή Θεού. Στην συνέχεια να αποφασίσουν να μπουν στο αγιαστήριο το οποίο εξασφαλίζει τον αγιασμό και τον άνθρωπο του Θεού. Όποιος δεν έχει ελευθερώσει τον εαυτό του μπορεί εύκολα να το καταλάβει, αφού τη ζωή του την καθορίζουν άνθρωποι, εντάλματα ανθρώπων, ποιμένες, προφήτες, οργανωτές του αγαθού κ.λ.π.  και όχι η αγάπη, ο Θεός. Όποιος έχει γνωρίσει τον Θεό ζει την ελευθερία του Θεού, όπου το πνεύμα του Θεού εκεί ελευθερία. Αδέλφια μου, η Φωνή Θεού έλαβε την άδεια από τον Θεό αλλά και την σκυτάλη σήμερα να συνεχίσει ώστε να ολοκληρώσει την όποια αγαθή προσπάθεια και ενέργεια που εκδηλώθηκε διαχρονικά στον κόσμο από σκεύη εκλογής, η οποία είχε ως βάση την προετοιμασία του ανθρώπου για να γνωρίσει το Ευαγγέλιο της βασιλείας αλλά και τον τρόπο να επανεντάξει τον εαυτό του στις αρχές του Θεού. Η Φωνή Θεού για να ενεργήσει ουσιαστικά το Ευαγγέλιο της βασιλείας στη ζωή πρώτα όσων το αντιλαμβάνονται σήμερα κατ’ αποκάλυψη Θεού, μας δείχνει τον τρόπο ώστε να γίνει σε εμάς κίνητρο ζωής, αγιασμού, ευφορίας, σοφίας, χαράς και ο λόγος διότι η Φωνή Θεού μας καλεί στο προσωπικό αγιαστήριο ώστε να βρούμε όλοι την δύναμη να το υπηρετήσουμε ενωμένοι στη συνέχεια με την ίδια μας τη ζωή. Εξάλλου αυτή είναι η συνειδητότητα της αποστολής μας, η οποία απαιτεί να παραστήσουμε τα σώματα ημών θυσία ευάρεστη στον Θεό. Το να έχουμε λίγο Θεό δεν φτάνει για να γίνουμε παιδιά Θεού. Το πολύ με την έννοια του δογματισμού πάλι δεν φτάνει να γίνουμε παιδιά Θεού. Το συνειδητό ολόκληρο, μόνο αυτό φτάνει. Μόνο ο θείος έρωτας φτάνει και ο λόγος διότι μόνο αυτός καθορίζει το σώμα σύμμορφο της δόξης του Αγίου Θεού. Και ο Υιός του Θεού δεν έδωσε τη ζωή του λίγο, δεν υπέστη λίγο τον θάνατο αλλά ολόκληρο. Εμείς δεν χρειάζεται να πεθάνουμε, αλλά να σπουδάσουμε την δική του σοφία. Όχι λίγο σοφία να μας διακατέχει αλλά ολόκληρη. Το αγιαστήριο μας την εξασφαλίζει την σοφία του Θεού και ο λόγος διότι δημιουργεί ισχυρή πίστη, ισχυρή αντίληψη, αληθινή αγάπη, νευρώνες ζωής, αγιασμό. Στην συνέχεια μέσω όλων ημών θα λάβει χώρα η δημόσια παρουσία του με ιδρυτικά μέλη της βασιλείας του Θεού. Το αγιαστήριο θα φέρει και θα εμφανίσει στον κόσμο μας τον άνθρωπο του Θεού, ο οποίος εν δυνάμει θα ενεργεί. Εν συντομία γι’ αυτόν τον άνθρωπο του Θεού αναφέρεται και υπό του αποστόλου Τιμόθεου στην Α΄ επιστολή του κεφ. στ΄ 6 στίχοι 11 - 12 τα εξής: «11.Συ δε ω άνθρωπε του Θεού, ταύτα φεύγε· δίωκε, δίωκε, δίωκε δε δικαιοσύνην, ευσέβειαν, πίστιν, αγάπην, υπομονήν, πραότητα.
12. αγωνίζου τον καλόν αγώνα της πίστεως· επιλαβού της αιωνίου ζωής, εις ην και εκλήθης και ωμολόγησας την καλήν ομολογίαν ενώπιον πολλών μαρτύρων».
Με τον άνθρωπο του Θεού θα γίνει η παγκόσμια, δημόσια παρουσία του Ευαγγελίου της βασιλείας, η οποία σήμερα κατ’ εντολήν Θεού ξεκίνησε να λαμβάνει χώρα. Η επαγγελία αυτή ολοκληρώνεται με την δύναμη του Θεού. Τα επόμενα χρόνια όλοι θα μπορούν εύκολα να μετέχουν στο έργο του Θεού, στην Φωνή Θεού χωρίς όρους, χωρίς νόμους, μόνο με ένα κίνητρο. Αυτό είναι αυτό το οποίο κάνει τον άνθρωπο να θέλει συνειδητά τον Θεό, αρκεί να μπορεί να αναρωτηθεί, θέλω να γίνω άνθρωπος του Θεού ή θέλω να παίζω όπως γίνεται σήμερα, κάνοντας στην πνευματική μου παρέα τον ποιμένα, τον προφήτη, τον αντί Θεού, τον απεσταλμένο, τον δογματικά συγκεκριμένο και έξαφνα έρχεται ο όλεθρος; Η προσπάθεια που κάνουμε σήμερα στον κόσμο που ζούμε ξεδιπλώνοντας το Ευαγγέλιο της βασιλείας σε πολλούς δογματικούς ή οργανωτές του αγαθού με συγκεκριμένες δογματικές προϋποθέσεις και πολυποίκιλες πνευματικές, θεατρικές παραστάσεις οι οποίες ανασταίνουν το παρελθόν, δεν αρέσει και ο λόγος διότι τους χαλάει τα σχέδιά τους τα οποία απεδείχθη ότι τιμούν και αυξάνουν μόνο τους ίδιους αλλά και την όποια καλοκαγαθία τους και όχι τον Θεό, αφού αυτός ανήκει στο μέλλον. Δυστυχώς στους ανθρώπους που ζουν αλλά και ηγούνται στις κοινωνίες των χριστιανικών εθνών, οργανώσεων και διαφόρων εκκλησιών δεν αρέσει η Φωνή Θεού. Δυστυχώς η παρουσία της Φωνής Θεού δεν αρέσει σε όσους αποβλέπουν σε προσωπικά συμφέροντα και αυτό διότι ακόμα δεν έχουν μέσα τους την ολοκληρωμένη αλήθεια, η οποία καλεί όλους μας να κενώσουμε τον εαυτό μας από την όποια λογική που καθορίζει την όποια εξουσία. Μάλιστα πνευματικά δεν έχουν οι άνθρωποι του Θεού ακόμη την δύναμη, το θάρρος να βρεθούν απέναντι στον Γολιάθ (κοινωνικό, θρησκευτικό, πολιτικό σύστημα) ή τον ίδιο τους τον εαυτό, ο οποίος έχει βολευτεί. Όμως η πέτρα έφυγε από τα χέρια του Δαβίδ και πετάχτηκε στον Γολιάθ. Η αλήθεια να ακολουθήσουμε τον Θεό άρχισε να γίνεται ενυπόστατη. Ο Υιός του Θεού πρώτος τον νίκησε τον Γολιάθ. Σήμερα ήλθε η ώρα να τον νικήσουμε και όλοι εμείς, αφού μας έδωσε την δύναμη να μην επιζητούμε την όποια εξουσία παρά να είμαστε όλοι φίλοι. Η ταπείνωση είναι ο θρόνος του Θεού. Εξάλλου δύο πράγματα θέλει ο Θεός να δει στον άνθρωπο, ταπείνωση και αγάπη, όλα τα άλλα θα έρθουν στο εκατονταπλάσιο. Η βασιλεία του Χριστού ξεκίνησε, αφού στην Φωνή Θεού όλοι μεταξύ μας είμαστε φίλοι. Ο χρόνος ήρθε. Οι άνθρωποι του Θεού είναι εδώ. Αυτό το Ευαγγέλιο της βασιλείας και ο τρόπος που σήμερα αναπτύσσεται στο προσωπικό αγιαστήριο ξεκίνησε να κλέβει καρδιές και να κερδίζει έδαφος, αφού η κατανόησή του γίνεται προσιτή, εύκολη. Μάλιστα η αλήθεια που ξεδιπλώνει σήμερα η Φωνή Θεού και καλεί τον άνθρωπο να την υπηρετήσει και να την σπουδάσει στο αγιαστήριο, καθίσταται γι’ αυτόν διασκέδαση, διότι η σοφία του Θεού είναι το μεγαλύτερο κίνητρο διασκέδασης. Αδέλφια μου απεδείχθη ότι μόνο στην σιωπή ο άνθρωπος γνωρίζει τον Θεό και παίρνει δύναμη ώστε να νικήσει τον έτερο κακό του εαυτό του, την αμαρτία, τον κόσμο, τα υφιστάμενα στερεότυπα, την φθορά, τον θάνατο. Εξάλλου, για ποιο λόγο να θέλουμε να ψάχνουμε αγωνιωδώς τον Θεό έξω από εμάς αφού είναι πνεύμα, κάτι το οποίο υπάρχει μέσα σε εμάς; Και δεύτερον, για ποιο λόγο να επιμένουμε να δημιουργούμε τίτλους με ανώτερους ή κατώτερους, αφού όλοι είμαστε ίδιοι και ο Θεός συστήνει ως μόνο τίτλο στις μεταξύ μας σχέσεις να είμαστε φίλοι; Είναι γραφικό, Σεις μην ονομασθήτε καθηγηταί, εις ο καθηγητής, ο Χριστός, σεις πάντες αδελφοί εστε.
Απεδείχθη πως για να αλλάξεις τους άλλους ή γενικότερα τον κόσμο θα πρέπει να αλλάξεις πρώτα τον εαυτό σου και πάλι για την συνειδητή επικράτηση του Θεού στον κόσμο θα παίξει ρόλο και ο χρόνος γιατί η πνευματική εξέλιξη, η υλική εξέλιξη, η κοινωνική εξέλιξη δεν τρέχει το ίδιο για όλους τους ανθρώπους. Δυστυχώς οι περισσότερες σκέψεις που έχουμε απεδείχθη ότι προέρχονται από το σύστημα και όχι από τον Θεό. Γι’ αυτό δεν μπορούμε εύκολα αμέσως να ελευθερωθούμε όλοι μαζί. Για να ελευθερωθούμε θα πρέπει να αποβάλλουμε κάθε φόβο, κάθε σκέψη που μας δένει με οτιδήποτε που μέχρι χτες κατάφεραν οι άλλοι να εντάξουν σε εμάς, αλλά και να υπάρξει κίνητρο τόσο ισχυρό που να μπορεί να μας βγάλει από την δική μας άγνοια. Για να δούμε τον Θεό πρόσωπο προς πρόσωπο θα πρέπει να αποβάλλουμε κάθε έννοια παραμυθίας, ψεύδους ή φόβου ώστε να κάνουμε βήματα δικά μας τα οποία κατανοούμε αλλά αδυνατούμε να επιδιώξουμε. Ακόμη, για να κηρυχθεί το Ευαγγέλιο της βασιλείας θα χρειαστεί υπέρβαση, ώστε να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας από πολλά εωσφορικά στοιχεία – στερεότυπα τα οποία κατέχει ο κόσμο μας, με κορυφή όλων να μην κάνουμε Θεούς, να μην κάνουμε ανώτερους, κατώτερους, ποιμένες, προφήτες κ.λ.π. αλλά αδελφούς και ο λόγος διότι δεν υπάρχει κανένα λογικό ον το οποίο δεν είναι θεός, απλώς χρειάζεται να σπουδάσει τα του Θεού και όχι τα των ανθρώπων. Μεταξύ μας χρειάζεται να προσέξουμε κάτι. Αυτό είναι πως εγώ, εσείς δεν είμαστε «ο δάσκαλος και ο μαθητής». Είμαστε όλοι σπουδαστές της όποιας αναγέννησης διέπει τον κάθε αδελφό, η οποία ήλθε μέσα από την σιωπή και από την αγάπη, αφού όλοι είμαστε μέλη αλλήλων και ο ένας συμπληρώνει ελλείποντα στον άλλον μέσω του Πνεύματος του Θεού. Αδέλφια μου σήμερα η Φωνή Θεού μεταστοιχειώνεται σήμερα διά Πνεύματος Αγίου σε παγκόσμιο κήπο της Εδέμ, ο οποίος κήπος της Εδέμ αποτελείται, απαρτίζεται, δημιουργείται από λογικά όντα τα οποία η πνευματική εξέλιξη τα καθιστά διά του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος κληρονόμους Θεού, συγκληρονόμους Χριστού και συμμέτοχους της δόξης αυτού του Θεού. Είναι η Φωνή Θεού ένας επίγειος πνευματικός παράδεισος όπου η αφθαρσία, η αγάπη, η ζωή, ο αγιασμός, η χαρά, η ελπίδα, η ζώσα πίστη ανθίζουν και καρποφορούν σήμερα μέσα στην σιωπή, ειδικότερα σε όλους όσους μετέχουν στους αγώνες που σήμερα διεξάγει σε όλο το παγκόσμιο γίγνεσθαι. Ακόμα και ο  άνθρωπος που ζει έξω από την λογική του Θεού, με την εισδοχή του στις συνειδητές αρχές της Φωνής Θεού αρχίζει να μετέχει στους αιώνιους, άφθαρτους καρπούς του Αγίου Θεού, οι οποίοι αυξάνουν μέσα του και χτίζουν σε αυτόν τον νοητό πνευματικό παράδεισο. Ο κήπος της Εδέμ σήμερα διά της Φωνής Θεού γίνεται προσιτός, αφού διά της υγιαίνουσας διδασκαλίας αυξάνει η παρουσία του Θεού μέσα στον άνθρωπο του Θεού με δέντρα ουρανόδρομα όπως καρπούς, χαρίσματα, σημεία, ιδιότητες, σοφία Θεού κάνοντάς τον ιδεώδη άνθρωπο. Ο κήπος της Εδέμ άρχισε να χτίζεται και να αυξάνει πρώτα μέσα μας αλλά γύρω μας, αν και ακόμα ζούμε μέσα σε έναν κόσμο φθοράς, αμαρτίας, ψεύδους παρόλα αυτά τα δέντρα του κήπου της Εδέμ αρχίζουν να μεγαλώνουν με καρπούς Θεού. Μπορεί σήμερα ακόμα λόγω της δυσκολίας όλων των ανθρώπων πάνω στις πνευματικές μεταρρυθμίσεις να είναι μικρά, όμως σύντομα θα πιάσουν τον κόσμο ολόκληρο. Φτάσαμε στην εποχή που δεν χρειάζονται 1000 χρόνια για να μάθουμε κάτι αλλά σε κλάσματα δευτερολέπτου μαθαίνουμε πολλά, αν θέλουμε. Η Φωνή Θεού είναι κίνητρο ζωής αφού με την νουθεσία της επαναφέρει στον ημιμαθή άνθρωπο την υγεία, την χαρά, την άφθαρτη ζωή, την ενότητα, την αναγέννηση. Όλοι γνωρίζουμε ότι η βασιλεία του Θεού πράγματι μπορεί να είναι σήμερα ένας κόκκος συνάπεως ο οποίος όμως γίνεται δέντρο όταν βρεθεί σε πρόσφορο έδαφος. Έτσι θα δημιουργηθεί η βασιλεία, από έναν κόκκο ο οποίος μπήκε μέσα μας και τώρα μέσα στον κήπο της Εδέμ τον ποτίζει το πνεύμα το ζωοποιόν που καθίσταται και ηγεμονικό, αφού ο άνθρωπος του Θεού διά της νουθεσίας του Χριστού ηγεμονεύει του έτερου κακού εαυτού του. Το δέντρο που φυτεύτηκε υπό του Θεού στον κόσμο μας και λέγεται Φωνή Θεού θα πιάσει τον κόσμο ολόκληρο, ειδικότερα όταν μεταγλωττιστεί η υγιαίνουσα διδασκαλία σε όλες τις γλώσσες του κόσμου. Για αρχή στις διεθνείς γλώσσες όπως τα Αγγλικά, Γερμανικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ρώσικα, Ιταλικά κ.λ.π.. Είναι μεγάλη η αποστολή των ανθρώπων που κάνουν σήμερα συνειδητά αυτήν την δουλειά για τους ίδιους πρώτα αλλά και για όλον τον κόσμο, αφού εξαιτίας τους θα γνωρίσουν οι άνθρωποι το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Εκατομμύρια άνθρωποι θα βρουν τον Θεό εξαιτίας των αδελφών αυτών. Το δέντρο της βασιλείας με αυτόν τον τρόπο θα σκιάσει τον κόσμο ολόκληρο. Το Ευαγγέλιο της βασιλείας σήμερα κηρύττεται και εκατομμύρια άνθρωποι στο μέλλον θα γευτούν τους καρπούς του δέντρου που λέγεται Χριστός, τον οποίον Χριστό όσοι εντάχθηκαν στις αρχές της Φωνής Θεού και στο προσωπικό τους αγιαστήριο τον γεύονται. Στο αγιαστήριο γίνεται έκχυση του Αγίου Πνεύματος και τα παιδιά που ζουν σε αυτό τον ζουν τον Θεό μέσα τους αλλά και το σημαντικότερο τον γνωρίζουν καθώς Αυτός ΕΙΝΑΙ. Θα χρειαστεί υπομονή και επιμονή! Είναι γραφικό, εν τη υπομονή κτίσασθε τας ψυχάς σας.
Αδέλφια μου, το αγιαστήριο δημιουργεί νευρώνες Θεού οι οποίες αλλάζουν τις βιοχημικές λειτουργίες – διεργασίες του εγκεφάλου αλλά και του πυρήνα του κυττάρου. Ο Λόγος του Θεού μιλά στα γονίδια. Αυτό σημαίνει ότι το εφαρμοζόμενο Ευαγγέλιο έχει την εξουσία να καταργεί πάραυτα την αμαρτία και τον φυσικό θάνατο από τα σώματα ημών, αφού η χαρά που δημιουργεί η παρουσία του Θεού στη ζωή μας είναι ανεκλάλητη. Ένα παράδειγμα για να καταλάβουμε εν ολίγοις τι σημαίνει χαρά. Φανταστείτε ένα μικρό παιδάκι σε έναν δρόμο γεμάτο κόσμο, το οποίο έχασε την μητέρα του και φωνάζει. Φανταστείτε τον πανικό που ζει, όμως έξαφνα όταν ακούει την φωνή της μητέρας του και νιώθει το χέρι της στο χέρι του, τι χαρά παίρνει. Δισεκατομμύρια ανώτερη χαρά προσφέρει η φωνή του Θεού όταν την ακούσουν τα γονίδιά μας, τρέμουν από χαρά, από συγκίνηση, από ευφορία, από δύναμη. Γι’ αυτό η χαρά μας αδέλφια μου να είναι άπειρη και συνάμα να είναι πάντα διά της υγιαίνουσας διδασκαλίας επίκαιρη στη ζωή μας, αφού ο Θεός μέσω αυτής μας μιλά. Κάτω από όλες τις συνθήκες να έχουμε χαρά, αφού για τον άνθρωπο του Θεού τα πάντα συνεργούν στο αγαθό. Ο λόγος που η χαρά μας θα πρέπει να είναι επίκαιρη είναι διότι λάβαμε κάλεσμα Θεού αλλά και διότι η παρουσία του Θεού είναι έντονη, ειδικότερα μέσα στο αγιαστήριο που καλεί η Φωνή Θεού να ζουν όλα τα τέκνα του Αγίου Θεού, μέχρι την ημέρα όπου ο Θεός εν δυνάμει θα κάνει την παρουσία του. Αδέλφια μου, ο Θεός ενέπνευσε μέσα μας όλοι εμείς να υπηρετήσουμε το αγαθό και ευάρεστο ενώπιον του Θεού και ενώπιον των ανθρώπων, δημιουργώντας σήμερα μέσα μας κατ’ αποκάλυψη Θεού την σκηνή του μαρτυρίου. Το μυστήριο αυτό είναι μία προαναγγελθείσα επαγγελία η οποία λαμβάνει χώρα σήμερα στο αγιαστήριο. Είναι αλήθεια ότι τα Άγια των Αγίων πρώτα ζούσαν για πολλά χρόνια, χιλιάδες χρόνια στον υλικό ναό, αλλά και για πολλούς ακόμη και σήμερα σε αυτόν ζουν με μικρά αποτελέσματα. Ο Κύριος με την παρουσία του το άλλαξε όμως αυτό. Το αν παραμένουν ακόμα μέχρι σήμερα έξω από τον άνθρωπο είναι διότι η άγνοια αλλά και η παχυλότητα του υλικού στοιχείου, το οποίο είναι πρωταρχικό στη ζωή των ανθρώπων και κλέβει στην αρχή αυτής την παράσταση μέσω της επιθυμίας, τους έκανε τους ανθρώπους να μην έχουν χρόνο να μπορούν όλοι γρήγορα να αντιλαμβάνονται την αξία του πνεύματος, να μην μπορούν να κατανοούν εύκολα τις μεταρρυθμίσεις που ο Θεός εκφράζει διαχρονικά μέσα από τις αγαθές του ενέργειες ώστε να συντελεστεί και να ολοκληρωθεί η θέωση του ανθρώπου, αλλά και να ολοκληρωθεί η συνειδητή αναγέννηση. Όσοι όμως παρακολουθούν με το συνειδητό ακολούθει μοι τις πνευματικές εξελίξεις αλλά και τις πνευματικές μεταρρυθμίσεις του Θεού παγκόσμια, αντιλαμβάνονται καθαρά αυτές. Μέσω αυτών δύναται να εκπληρώσει το σχέδιό του. Τα παιδιά που ακολουθούν τον Θεό συνειδητά καταλαβαίνουν, αντιλαμβάνονται την αλήθεια όμως εκατομμύρια άλλοι οι οποίοι δεν έχουν καλή προαίρεση δεν αντιλαμβάνονται τίποτε, αφού ψάχνουν τον Θεό στην κιβωτό, στον ναό, στον ουρανό, στον άλλο κόσμο κ.λ.π.. Αδέλφια μου, η αλήθεια είναι ότι διά του Χριστού έφυγαν τα Άγια των Αγίων από τον φυσικό ναό και μεταφέρθηκαν δι’ αυτού και διά του Αγίου Πνεύματος στον φυσικό άνθρωπο. Το ίδιο συμβαίνει και για όλα τα παιδιά της Φωνής Θεού, διότι σήμερα ζουν τον Θεό μέσα τους, τον οποίον αυξάνουν στο αγιαστήριο. Πιο συγκεκριμένα τα Άγια των Αγίων σήμερα μπαίνουν στον άνθρωπο του Θεού, ο οποίος αντιλαμβάνεται το λάθος αλλά και γνωρίζει τον τρόπο διά της Φωνής Θεού να κάνει το σώμα του ναό του Θεού. Ο ίδιος ο Χριστός, ο αγαπημένος μας αδελφός και Θεός, ο φίλος μας φανέρωσε σε μία γυναίκα Σαμαρείτιδα την οποίαν συνάντησε σε ένα πηγάδι, στο πηγάδι του Ιακώβ μετά από έναν μικρό διάλογο τα εξής, ο Χριστός της απεκάλυψε το μεγαλύτερο μυστήριο των αιώνων. Αυτό έχει ως εξής, Έρχεται ώρα και νυν εστιν ότε οι αληθινοί προσκυνηταί προσκυνήσουσιν τω πατρί εν πνεύματι και αληθεία και γαρ ο πατήρ τοιούτους ζητεί τους προσκυνούντας αυτόν, πνεύμα ο Θεός και τους προσκυνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν.

Συμπέρασμα: Δεν χρειάζεται να ψάχνουμε τον Θεό, αυτόν που υπάρχει μέσα μας - γύρω μας, έξω από εμάς. Είναι καθαρά χάσιμο χρόνου. Εξάλλου είναι γραφικό, «31. Ιδού, έρχονται ημέραι, λέγει Κύριος και θέλω κάμει προς τον οίκον Ισραήλ και προς τον οίκον Ιούδα διαθήκην νέαν·
32. ουχί κατά την διαθήκην, την οποίαν έκαμον προς τους πατέρας αυτών, καθ' ην ημέραν επίασα αυτούς από της χειρός διά να εξαγάγω αυτούς εκ γης Αιγύπτου· διότι αυτοί παρέβησαν την διαθήκην μου και εγώ απεστράφην αυτούς, λέγει Κύριος·
33. αλλ' αύτη θέλει είσθαι η διαθήκη, την οποίαν θέλω κάμει προς τον οίκον Ισραήλ· μετά τας ημέρας εκείνας, λέγει Κύριος, θέλω θέσει τον νόμον μου εις τα ενδόμυχα αυτών και θέλω γράψει αυτόν εν ταις καρδίαις αυτών· και θέλω είσθαι Θεός αυτών και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαός μου.
34. Και δεν θέλουσι διδάσκει πλέον έκαστος τον πλησίον αυτού και έκαστος τον αδελφόν αυτού, λέγων, Γνωρίσατε τον Κύριον· διότι πάντες ούτοι θέλουσι με γνωρίζει από μικρού αυτών έως μεγάλου αυτών, λέγει Κύριος· διότι θέλω συγχωρήσει την ανομίαν αυτών και την αμαρτίαν αυτών δεν θέλω ενθυμείσθαι πλέον» (Ιερεμ. λα΄ 31-34). Επαγγελία η οποία σήμερα λαμβάνει χώρα, αφού όλοι καλούνται να σπουδάσουν την υγιαίνουσα διδασκαλία στο προσωπικό αγιαστήριό τους. Μόνο στο αγιαστήριο δεν θα θυμόμαστε την αμαρτία και δεν θα θυμάται και ο Θεός. Στο αγιαστήριο σβήνει το όποιο λάθος και ανασταίνεται η σοφία του Θεού, η λογική του Θεού μέσα μας.
Απεδείχθη ότι εάν ένας ή πολλοί άνθρωποι δεν έχουν το πνεύμα του Χριστού τότε αυτός ή αυτοί δεν είναι του Χριστού. Εάν όμως ο Χριστός είναι μέσα μας τότε το σώμα μας είναι νεκρό διά την αμαρτία, μάλιστα το πνεύμα μας είναι ζωή, είναι Χριστός ένεκα της δικαίωσης την οποίαν σπουδάζουμε καθημερινά στο αγιαστήριο διά του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος. Εάν το Πνεύμα Εκείνου που ανέστησε τον Ιησούν εκ νεκρών, ζει εις τα θνητά σώματά μας τότε διά του πνεύματός του που κατοικεί μέσα μας θα ζήσουμε κι εμείς, διότι όσοι διοικούνται, οδηγούνται υπό του Πνεύματος του Θεού αυτοί είναι υιοί Θεού. Αδέλφια μου, δεν ελάβαμε πνεύμα δουλείας που θα μας φέρει πάλι εις κατάστασιν φόβου, αλλά ελάβαμε πνεύμα υιοθεσίας ηγεμονικό διά του οποίου κράζομεν Αββά, Πατέρα. Αυτό το πνεύμα μαρτυρεί με το πνεύμα μας ότι είμεθα παιδιά του Θεού. Εάν δε είμεθα παιδιά του, τότε είμεθα και κληρονόμοι, κληρονόμοι μεν του Θεού, συγκληρονόμοι δε του Χριστού, εάν βέβαια πάσχομεν μαζί του διά να δοξασθούμε επίσης μαζί του (Ρωμ. η΄ 9-17).
Αδέλφια μου, μέσα στο αγιαστήριο με την συμβουλή του Θεού το σώμα ημών γίνεται σύμμορφο της δικής του δόξης και μεταβάλλεται σε ναό Θεού, όπου ο Πατέρας, ο Υιός, το Πνεύμα το Άγιο σήμερα αυξάνουν και ζουν μέσα μας. Με αυτόν τον τρόπο ο φυσικός άνθρωπος γίνεται πνευματικός. Το φυσικό σώμα γίνεται θεόπνευστο, ο νους του ανθρώπου γίνεται νους Χριστού, τα έργα και τα λόγια ευάρεστα γεμάτα σοφία Θεού αλλά και θεόπνευστα. Η στάση του ανθρώπου του Θεού μέσα στις κοινωνίες αλλά και μεταξύ των αδελφών είναι πλέον ώριμη, αφού ο ένας δέχεται την όποια αγαθή προσπάθεια του συνανθρώπου, φίλου, αδελφού ή εχθρού χωρίς κόμματα, χωρίς να βλέπει λάθη ή να ελέγχει τη ζωή του αδελφού ο οποίος εργάζεται το αγαθό. Για να φτάσουμε στο σημείο να αντιλαμβανόμαστε το θέλημα του Θεού πέρασαν πολλά χρόνια και καταλάβαμε ότι η θυσία των λόγων, των διαλόγων, των εγωιστικών προσευχών, η θυσία των πνευματικών κύκλων, η θυσία με λίγα λόγια του καναπέ δεν ωφελεί πια. Η θυσία των έργων η οποία μας οδηγεί στην αφιέρωση και στην έμπρακτη αγάπη είναι η μόνη λογική θυσία που συμβάλλει στην επανένταξη του ανθρώπου στις αιώνιες φιλικές σχέσεις του με τον Πατέρα - Θεό. Μόνο μέσα στο αγιαστήριο διά της συμβουλής του Θεού το πνεύμα μας γίνεται ζωοποιόν, τα έργα αγάπης γίνονται με ευχάριστη διάθεση και ξεκούραστα, οι συνειδητές πνευματικές αρχές οι οποίες συγκλίνουν στην λογική του Θεού και στο θέλημα αυτού κατανοητές. Όλα με το πνεύμα του Θεού το οποίο ζωοποιεί μεταστοιχειώνονται μέσα μας. Ολόκληρο το είναι μας αλλάζει, φυσική συνέπεια και το σώμα μας να μεταβάλλεται διά του ενυπόστατου λόγου από φθαρτό σε άφθαρτο, αφού στο αγιαστήριο όλες οι βιοχημικές διεργασίες του αλλάζουν, οι επιδιώξεις αλλάζουν γίνονται θεϊκές, μαθαίνοντας να υπηρετούμε ιδιότητες και στοιχεία Θεού οι οποίες αιώνια θα κοσμούν τον εσωτερικό μας κόσμο με ιδιότητες Θεού, σοφία Θεού, αγάπη ανυπόκριτη, χαρά ανεκλάλητη. Εξάλλου ποιος άλλος θα μπορούσε να είναι ο σκοπός του Θεού στη ζωή μας; Έχω σκεφτεί πολύ! Ο Θεός μας χάρισε αυτή τη ζωή με όλες τις δόξες του να περιτριγυρίζουν ως δορυφόροι αυτή και το λιγότερο είδα που θα μπορούσα να κάνω σεβόμενος την σταυρική του θυσία την οποίαν αντιλαμβάνομαι ως μεγάλη προσφορά και δώρο Θεού στο πρόσωπο όλων μας, είναι να την αφιερώσω σπουδάζοντας την σοφία του σε αυτόν που την διαφύλαξε τη ζωή μου, σε αυτόν που της έδωσε αξία, σε αυτόν που έδωσε τη ζωή του λύτρο αντί πολλών και την εξαγόρασε ώστε να γίνει αιώνια. Το παραμύθι για μας της άλλης ζωής ως θέλημα Θεού δεν μπορεί να γίνει πιστευτό, αφού αυτό παρουσιάζει τον Θεό να αδυνατεί να μας καταστήσει σύμμορφους, άφθαρτους, αιώνιους. Τα όποια δόγματα που δοξάζουν τον Θεό με θεατρικές πνευματικές παραστάσεις ως δικό του θέλημα, Θεού θέλημα κρίνοντας κάθε διαφορετική προσέγγιση ως λάθος, δεν ζουν πλέον μέσα μας, διότι την θέση τους πήραν οι καρποί, τα χαρίσματα, τα σημεία, οι ιδιότητες, η αφιέρωση, το αγιαστήριο. Σήμερα μπήκε μέσα μας η δόξα της άφθαρτης ζωής η οποία συνέχεια αυξάνει. Είναι γραφικό, στην εκκλησία της Φιλαδέλφειας αναφέρεται το εξής, κράτει εκείνο το οποίον έχεις, διά να μη λάβη μηδείς τον στέφανόν σου.
Εν συντομία θα πω δύο λόγια για το τι σημαίνει αγιαστήριο και ποια η αιώνια δύναμή του στον κόσμο που ζούμε. Σήμερα παράγονται σκάνδαλα αλλά και λογικές οι οποίες μας βγάζουν έξω από τις αρχές του Θεού, όπως και συναισθήματα τα οποία υπερβαίνουν την δύναμή μας ώστε να μπορέσουμε να τα ελέγξουμε όπως αδυναμίες κ.λ.π. συνέχεια ασχολούμαστε με το τι είπε εκείνος, ο άλλος, η τηλεόραση κ.λ.π.. Όλα αυτά αποσυντονίζουν τους υγιείς ρυθμούς του εγκεφάλου ώστε να μην μπορεί να ενεργοποιεί και να διεργάζεται σωστά το θέλημα του Θεού. Όλα αυτά γκρεμίζουν τη ζωή, το ίνα εν ώσιν, την ανυπόκριτη αγάπη, την άφθαρτη ζωή, το θέλημα του Θεού και επιφέρουν αδιέξοδα με αποκορύφωμα τον θάνατο. Ακόμα και ο Λόγος του Θεού όταν χρησιμοποιείται από δογματικούς ανθρώπους με φανατισμό χάνει την μεγάλη αξία της αγάπης, αφού με την κρίση επέρχεται πάντα διχασμός ενώ το αγιαστήριο στο οποίο μας παροτρύνει σήμερα ο Άγιος Θεός εξαφανίζει όλες αυτές τις φωνές, φέρνει σιωπή η οποία ζωοποιεί τον Θεό μέσα μας, αφού εκεί μικραίνει ο κόσμος μας και αυξάνει ο Θεός. Στην σιωπή ζει ο Θεός. Σε αυτή να ζήσουμε κι εμείς μέχρι την ημέρα όπου το δικό του φως λάμψει στον κόσμο μας.
Οι πνευματικές αλλαγές στη ζωή μας άρχισαν. Πρώτη αλλαγή που θα πρέπει να εννοήσουμε είναι ότι το κάλεσμα που λάβαμε μας καθιστά φίλους Θεού και φίλους μεταξύ μας. Το αγιαστήριο μας καθιστά κληρονόμους Θεού, συγκληρονόμους Χριστού αλλά και συμμέτοχους. Σήμερα μέσα από την σοφία του Θεού και την επιστήμη του κόσμου έγινε κατανοητό ότι ο εγκέφαλός μας αλλά και το σώμα μας με τις δυνατότητες που έχει, αφού από τον Θεό δημιουργήθηκε, μπορεί να ανταποκρίνεται στο κάλεσμα του Θεού και να μιμείται τη ζωή του Χριστού, ώστε να γίνεται το θέλημα του Θεού για μας τρόπος ζωής μέσα από την συνεχόμενη διατριβή μας στα δρώμενα του Ευαγγελίου. Αυτή η συνεχής ενασχόλησή μας σε καθημερινή βάση πάνω στις αρχές του Θεού θέτει τον νόμο του Θεού στις καρδιές μας και τη ζωή αιώνια. Αδέλφια μου, η Φωνή Θεού δημιουργήθηκε άνωθεν και καλείται σήμερα να ζωοποιήσει τον Θεό στις καρδιές μας και αυτό κάνει. Κινούμενη η Φωνή Θεού διά Πνεύματος Αγίου κατ’ εντολήν Θεού ταξιδεύει στον προορισμό της. Ο τρόπος δόθηκε και η υγιαίνουσα διδασκαλία υπάρχει. Είναι αυτή που εκθέτουμε στο διαδίκτυο καθημερινά και στην αίθουσά μας. Την οποίαν διδασκαλία ο Θεός σήμερα την μεταγλωττίζει μέσα από σκεύη εκλογής που κρίθηκαν υπό του Θεού άξιοι εργάτες, ώστε να γίνουν αιτία στην συνέχεια να δοξαστεί ο Θεός σε όλον τον κόσμο. Μέσω αυτών των παιδιών, τα οποία μεταγλωττίζουν την σελίδα, όλοι θα μάθουν το Ευαγγέλιο της βασιλείας, το οποίο ήρθε ο καιρός να κηρυχθεί. Ένα χρειάζεται, η απόφασή μας να σπουδάσουμε αυτή. Αν πάρουμε την απόφαση να μπούμε στο αγιαστήριο, θα ζήσουμε τον Θεό. Αυτή η πνευματική εργασία θα είναι και η τελευταία θεόπνευστη πνευματική ενέργεια του κάθε ανθρώπου του Θεού, αφού αυτή θα βεβαιώσει την κλήσιν του αλλά και την αποστολή του. Στην συνέχεια θα έχουμε αδέλφια μου σε πολλές πόλεις του κόσμου τον άνθρωπο του Θεού. Άνθρωπος του Θεού σημαίνει κληρονόμος Θεού, συγκληρονόμος Χριστού και συμμέτοχος αυτού. Φανταστείτε 100 άνθρωποι του Θεού να βρεθούν στον κόσμο οι οποίοι να μπορούν να υλοποιούν τα λόγια τους, εκατομμύρια θα τους αγκαλιάσουν, όλοι θα τους ακολουθήσουν. Αδέλφια μου, όλα δοκιμάστηκαν, κύκλοι, λόγια, εκκλησίες, δόγματα χιλιάδες χρόνια εργάζονται όμως η αμαρτία, ο θάνατος, η φθορά εξακολουθεί να υπάρχει. Το ίνα ώσιν εν, η αγάπη στον Θεό και στον αδελφό ως εαυτόν ακόμα δεν υπάρχει στον κόσμο. Ο Θεός όμως δεν μας άφησε έξω από το σχέδιό του. Ήρθε η ώρα για όλους εμάς να τείνουμε στην αφιέρωση ώστε οι νόμοι του Θεού να γραφτούν και να λειτουργούν μέσα μας, κατόπιν είναι σίγουρο ότι θα γίνει η λογική μας λογική Θεού αλλά και ο τρόπος της ζωής μας θα αλλάξει. Αδέλφια μου τα έργα των λόγων δεν ωφελούν, αφού ποτέ δεν ολοκληρώνουν τον άνθρωπο ώστε να πετύχει τις επαγγελίες που ο Θεός θέλει. Το αύριο οδηγεί στην χώρα του ποτέ, το λίγο δεν φτάνει, μόνο το πολύ θα φέρει πλειότερα. Ήρθε η ώρα να δοκιμάσουμε όλοι το έργο της σιωπής. Πιστεύω απόλυτα ότι το μεγαλύτερο έργο και το πιο ισχυρό πνευματικό έργο θα βγει μέσα από την σιωπή, θα βγει μέσα από το αγιαστήριο. Αδέλφια μου, διά της σοφίας του Θεού η οποία υφίσταται στον Λόγο του Θεού αλλά και διά της υγιαίνουσας διδασκαλίας της Φωνής Θεού, δυνάμεθα να γνωρίσουμε τον Θεό καθώς είναι, δυνάμεθα να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και συνάμα και τον συνάνθρωπο ή αδελφό τον οποίον έστειλε ο Θεός στη ζωή μας. Σήμερα όλοι μαζί επιστρέφουμε στους κόλπους του Θεού.
Κάποιος με ρώτησε, κύκλους δεν θα κάνουμε αδελφέ; Του απάντησα ότι η δουλειά της Φωνής Θεού είναι τα παιδιά της να εισέλθουν στο αγιαστήριο. Αυτό που λείπει από τον κόσμο δεν είναι οι κύκλοι, δεν είναι οι Χριστιανοί, δεν είναι η πνευματική σοφία, δεν είναι οι εκκλησίες. Όλα τα έχει ο κόσμος, όμως ένα λείπει. Ο άνθρωπος του Θεού. Πολλοί πιστεύουν ότι είναι άνθρωποι του Θεού, όμως αν διαβάσουν την προς Εβραίους επιστολή θα δουν ότι οι ιερείς του Θεού δεν πάσχουν. Οι ιερείς που γίνονται από ανθρώπους μόνο πάσχουν. Οι ιερείς του Θεού μένουν στον αιώνα, πόσο μάλλον ο κόσμος που ακολουθεί ιερείς ανθρώπων, γι’ αυτό θα πρέπει να τελούν μυστήρια για τον εαυτό τους αλλά και για τον κόσμο που τους ακολουθεί.
Ο άνθρωπος του Θεού δεν θα πρέπει να πάσχει. Αυτή είναι η αποστολή μας, να μην πάσχουμε! Αυτό σημαίνει να γίνουμε οι άνθρωποι του Θεού και αυτό μπορεί να γίνει μόνο όταν μπούμε στο αγιαστήριο ώστε να μην πάσχουμε. Η εξάπλωση μπορεί και αυτή να γίνεται, όταν όμως οι συνάνθρωποί μας θέλουν να ζήσει μέσα τους ο Χριστός. Δεν χρειάζεται να αφιερώσουμε δέκα, είκοσι χρόνια σε ανθρώπους που θέλουν λίγο τον Θεό. Αυτοί ας ζητήσουν άλλη παρέα. Εμείς θέλουμε όχι να μιλάμε για τον Θεό αλλά να ζήσουμε τον Θεό μέσα μας. Απεδείχθη ότι εάν κάνεις παρέα δεκαεννιά ανθρώπους που θέλουν λίγο τον Θεό, κινδυνεύεις να γίνεις ο εικοστός. Το έχουμε ζήσει. Εξάλλου, έχουμε μια παραβολή. Οι μωρές παρθένες είχαν αυτήν την ιδιότητα, η οποία είναι ότι όλα τα του Θεού τα ήθελαν λίγο, είχαν λίγο αγάπη, λίγο χαρά, λίγο μελέτη, λίγη ζωή. Ήταν μοιρασμένες Θεός – κόσμος, αμαρτία, άγνοια, συμφέροντα κ.λ.π. όλα ανακατεμένα, ενώ οι σοφές παρθένες όλα τα στοιχεία του Θεού τα είχαν περίσσια. Ο μόνος τρόπος για να περισσεύσει ο Θεός στη ζωή μας είναι η καθημερινή μας συνδιαλλαγή με αυτόν τον ζώντα Θεό, η οποία γίνεται στο αγιαστήριο. Μετά είναι εύκολη η εξάπλωση, διότι όταν οι άνθρωποι θα δουν δέκα δίκαια, δέκα ολοκληρωμένα πνευματικά άτομα σε κάθε πόλη τα οποία θα συστήνουν τον Θεό με τη ζωή τους, είναι σίγουρο ότι θα τα ακολουθήσουν αυτά τα άτομα. Η δική μας δουλειά καθώς και όλο το βάρος των πνευματικών μας αγώνων θα το θέσουμε στο να φύγουμε από τα λόγια και να μπούμε στην σιωπή, στην σπουδή, στην προσευχή. Είναι γραφικό, Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι. Μόνο έτσι θα ζήσουμε τον Θεό μέσα μας. Κατόπιν ο Θεός συστήνει το δικό του παιδί το οποίο στην συνέχεια γίνεται αιτία να δοξάζεται ο Θεός σε μεγάλη ακτίνα δράσης. Όσοι θέλουν χωρίς σοβαρή και υπεύθυνη στάση να πηγαίνουν από κύκλο σε κύκλο εμείς τους σεβόμαστε, εξάλλου αυτά εγώ αλλά και πολλοί από εσάς τα έχουμε ζήσει. Δεν υπάρχουν αποτελέσματα, απλώς ο μόνος που κερδίζει είναι οι οργανωτές οι οποίοι γεμίζουν την ώρα τους αλλά και όσοι πνευματικά είναι τεμπέληδες, αφού εκεί τους δίνεται η ευκαιρία να κάνουν τους πνευματικούς φιλόσοφους καθώς και πολλές γνωριμίες τις οποίες χρησιμοποιούν για προσωπικά τους συμφέροντα. Εξάλλου, όλα αυτά τα δημιουργεί ο Θεός μήπως και απ’ τα λόγια μας ξυπνήσουμε και πάρουμε σύντομα μια απόφαση αλλά και θέση ευθύνης. Όσοι δεν αφιερώνονται αποκτούν ναι μεν μορφή ευσεβείας αλλά μέσα τους ο διάβολος οργώνει. Στο αγιαστήριο όμως οργώνει ο Θεός. Εμείς σαν Φωνή Θεού θα δημιουργήσουμε τα επόμενα χρόνια, αυτό μας έδωσε ο Θεός, χιλιάδες αγιαστήρια πρώτα και μετά χιλιάδες κύκλους. Πρώτα όμως θα πρέπει να μπούμε στην έρημο, στο αγιαστήριο ώστε να δημιουργήσουμε νου Θεού. Κατόπιν να βγούμε από την έρημο, από την σιωπή, από το αγιαστήριο ώστε να έχουμε πνευματική ωριμότητα. Τι θέλεις να κάνεις κύκλους, να το παίζεις ποιμένας και να μην μπορείς να ζεις από τον Θεό αλλά να εξαρτάσαι από πολλές πατερίτσες που χρειάζεται και ο κόσμος για να ζήσει; Δεν καταργούμε και τον όποιον κύκλο που υπάρχει σήμερα στην Φωνή Θεού, διότι όλα τα παιδιά έχουν μπει στο αγιαστήριο. Άρα, ο όποιος κύκλος που γίνεται δημιουργεί χαρά, αφού οι άνθρωποι αυτοί έχουν επίγνωση και αρχές πάνω στην αγάπη η οποία δέχεται τον κάθε αδελφό όπως είναι. Θέλω ακόμα να προσέξουμε μία παγίδα στην οποίαν έπεσαν όλοι σχεδόν οι άνθρωποι όταν ο Θεός τους έδωσε λίγο πνεύμα παραπάνω ειδικά και όταν έλαβαν κι ένα χάρισμα την γλωσσολαλιά αυτοί θεώρησαν τον εαυτό τους Θεό, αμέσως έγιναν αρχηγοί, δημιούργησαν οργανώσεις, εγκλώβισαν ανθρώπους, επέβαλαν νόμους, στέρησαν την ελευθερία και κατέστρεψαν με τον εγωισμό και την εγωιστική νουθεσία τους προσωπικότητες ανθρώπων. Είναι πολλοί αυτοί που με λίγο πνεύμα έγιναν προφήτες, ποιμένες με αποτελέσματα μηδαμινά αλλά και αδιέξοδα πολλά για όσους τους πίστεψαν. Σήμερα για να αποφύγουμε τον εωσφορικό αυτόν εγωισμό στην Φωνή Θεού, δεν συστήνουμε εμείς ως απεσταλμένο, ξεχωριστό ή ιδιαίτερο ή Θεό εμένα, εσένα, τον άλλον όποιο πνευματικό επίπεδο και αν έχει, όποιο χάρισμα και αν εκδηλώνει. Εμείς συστήνουμε ως ποιμένα, προφήτη, Θεό, Άγιο τον Λόγο. Ο Λόγος είναι Θεός. Είναι γραφικό, Εν αρχή ην ο λόγος και ο λόγος ην προς τον Θεόν και Θεός ην ο λόγος. Όταν εγώ ή οποιοσδήποτε αδελφός γράφει ή γράφουμε μια ομιλία δεν λέμε κοίτα ο Θωμάς τι είπε. Όχι, αυτό είναι λάθος. Η αλήθεια είναι ότι ο Θεός για να βοηθήσει τον Θωμά, τον Χρήστο, τον Γιώργο του έκανε την παρουσία του, για να τον βοηθήσει τον ίδιον αλλά και για να έχει κι αυτός κάτι να δώσει, να του δώσει αξία. Όταν όμως ο Θωμάς, ο ένας ή ο άλλος πέφτει στην παγίδα να θέλει να γίνει ξεχωριστός, τότε ο Θεός φεύγει. Ο Θεός έφερε τον Λόγο ο οποίος διέπεται από σοφία. Ο Λόγος είναι ο Θεός. Ο άνθρωπος μπορεί να γίνει σκεύος εκλογής όταν ο Λόγος ζήσει μέσα του. Δεν μπορεί το σκεύος που επιλέχτηκε υπό του Θεού να μετέχει της δόξης του και να κάνει τον Θεό. Μία απλή λογική χρειάζεται και σωστή διαχείριση των όσων ο Θεός μας έδωσε ώστε να ελευθερώσουμε εαυτούς. Ένα ωραίο κρασί χρειάζεται κι ένα ωραίο ποτήρι. Εμείς ας γίνουμε το ωραίο ποτήρι, ο Χριστός, ο Λόγος είναι το κρασί, η χαρά, η ευφορία, η ζωή. Αδελφοί, Ο Πατέρας – Θεός μας κάλεσε μέσω του αγαπημένου μας Κυρίου αλλά και διά Πνεύματος Αγίου χαρίζοντάς μας πρώτα ειρήνη, πνευματική ωριμότητα και δραστηριότητα άγια να μετέχουμε της απείρου κάλους δόξης του σπουδάζοντας την σοφία του στο προσωπικό μας αγιαστήριο. Γι’ αυτό η χαρά μας να είναι άπειρη διότι, 14. ο ποιήσας τα αμφότερα εν και το μεσότοιχον του φραγμού λύσας,
15. την έχθραν, εν τη σαρκί αυτού τον νόμον των εντολών εν δόγμασι καταργήσας, ίνα τους δύο κτίση εν εαυτώ εις ένα καινόν άνθρωπον ποιών ειρήνην,
16. και αποκαταλλάξη τους αμφοτέρους εν ενί σώματι τω Θεώ διά του σταυρού, αποκτείνας την έχθραν εν αυτώ·
17. και ελθών ευηγγελίσατο ειρήνην υμίν τοις μακράν και τοις εγγύς,
18. ότι δι’ αυτού έχομεν την προσαγωγήν οι αμφότεροι εν ενί πνεύματι προς τον πατέρα.
19. άρα ουν ουκέτι εστέ ξένοι και πάροικοι, αλλά συμπολίται των αγίων και οικείοι του Θεού,
20. εποικοδομηθέντες επί τω θεμελίω των αποστόλων και προφητών, όντος ακρογωνιαίου αυτού Ιησού Χριστού,
21. εν ω πάσα η οικοδομή συναρμολογουμένη αύξει εις ναόν άγιον εν Κυρίω·
22. εν ω και υμείς συνοικοδομείσθε εις κατοικητήριον του Θεού εν Πνεύματι (Εφεσ 2:14 – 22).
Αδέλφια μου, καλούμαστε όλοι σήμερα άνωθεν να δραστηριοποιηθούμε σε συγκεκριμένες πνευματικές επιδιώξεις, ώστε να μπορέσουμε να κηρύξουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας με τη ζωή μας και πιο συγκεκριμένα χρειάζεται να προσέξουμε το λάθος εκείνο που καταστεί την αμαρτία συνήθεια στη ζωή μας, διότι η αμαρτία διαλύει τις διαπροσωπικές σχέσεις μέσω του εωσφορικού εγωισμού. Φυσική συνέπεια η ενότητα να μην υπάρχει στον λαό του Θεού, να καταστρέφεται η βάση της ζωής, αφού το όποιο λάθος που βλέπουμε μας βγάζει από την αγάπη. Απεδείχθη ότι ο άνθρωπος ο οποίος ασχολείται με τα λάθη των άλλων, κάνοντας το όποιο λάθος στην συνέχεια κρίση, μετέπειτα κακιά συνήθεια, η οποία πηγάζει από τον εωσφορικό εγωισμό, αυτή η συνήθεια φέρνει τον θάνατο της αγάπης, τον θάνατο του Θεού μέσα μας αλλά και γύρω μας. Η αμαρτία στην όποια μορφή της καταστρέφει το σώμα αφού γίνεται αιτία να προκαλεί σύγχυση, φυσική συνέπεια οι σκέψεις να αποδιοργανώνουν τις βιοχημικές λειτουργίες του εγκεφάλου, οι οποίες καθορίστηκαν άνωθεν να ζωοποιούν το σώμα μέσω της αγάπης και της πνευματικής εξέλιξης η οποία ζητά την ειρήνη, την ανυπόκριτη αγάπη, την αναγέννηση. Παρόλο όμως τις όποιες κακές συνήθειές μας η μετάνοια βρίσκεται πάντα δίπλα μας σαν ένα τιμόνι που μας αλλάζει με μια κίνηση την προκαθορισμένη πορεία της όποιας αμαρτίας, η οποία εν αγνοία μας συντελείται μέσα μας. Μετάνοια σημαίνει νέα ζωή, εν Χριστώ ζωή, σημαίνει στροφή από τον θάνατο στην άφθαρτη ζωή.
Αδέλφια μου, έχουμε στους αγώνες μας την νουθεσία του Θεού η οποία παρέχεται, εξασφαλίζεται για όλους εμάς μέσα από το Άγιο Ευαγγέλιό του αλλά και από την υγιαίνουσα διδασκαλία της Φωνής Θεού. Τελευταία το Άγιο Πνεύμα ως υπηρέτης Θεού αλλά και εργολάβος της βασιλείας του Θεού με την καθημερινή του παρουσία και τις συχνές επισκέψεις του, μας εξελίσσει πνευματικά και μας ελευθερώνει αφού συνέχεια συνδιαλέγεται μαζί μας ξεδιπλώνοντας σήμερα μπροστά μας την νουθεσία εκείνη η οποία μας γνωρίζει τον Χριστό καθώς είναι. Αυτή η υγιαίνουσα διδασκαλία καθορίζει την επανένταξή μας στις αρχές του Θεού. Όλοι εμείς γυρίζουμε, επιστρέφουμε στην χαμένη πατρίδα, στην χώρα των ζώντων. Το εισιτήριο το έχουμε. Η απόφαση να μπούμε στο υπερηχητικό αεροσκάφος το οποίο είναι το αγιαστήριο είναι στην δική μας ευχέρεια. Σήμερα όσοι μπήκαν στο αεροσκάφος του Θεού, στο αγιαστήριο αρχίζουν να βλέπουν ταμπέλες Θεού με ρήματα Θεού τα οποία τα κρατά με ανοιχτούς οφθαλμούς και μάτια όπου γίνονται πνευματικοπύρινα, αφού παρατηρούν τον Θεό από κοντά, με φυσική συνέπεια να μην χάνουν καμιά νουθεσία και πνευματική εξέλιξη.
Το αγιαστήριο είναι κίνητρο ζωής διότι σπουδάζει την σοφία του Θεού. Τα παιδιά του Θεού διακατέχονται από σοφία Θεού και το γνωρίζουν αυτό όλα τα παιδιά που ζουν στην Φωνή Θεού. Όλοι μας γνωρίζουμε ότι θα πρέπει να επιδιώξουμε να αυξηθεί το πνεύμα του Θεού μέσα μας και ο μόνος τρόπος είναι η συνδιαλλαγή μας με τον ζώντα Θεό σε καθημερινή βάση μέσα στο αγιαστήριο, στο οποίο καλούμαστε να ζούμε μέχρι την ημέρα του Κύρίου. Αδέλφια μου, για όλους εμάς η ημέρα του Κυρίου ήλθε και αναμένεται τα επόμενα χρόνια να επισκιάσει όλον τον κόσμο, τον πνευματικό κόσμο ο οποίος είναι διασκορπισμένος σε όλα τα έθνη, συμπληρώνοντας ελλείποντα στον κάθε αδελφό τα οποία επιτρέπουν στον Θεό να κατοικήσει μέσα μας και γύρω μας.
Ο χώρος αυτός ξεκίνησε να γίνεται ο φάρος προς την χαμένη πατρίδα, την χώρα των ζώντων. Άρχισε να γίνεται το μέρος όπου οι άνθρωποί της θα γίνουν οι φορείς του πνεύματος όπου ο Θεός θα αποκτήσει πάλι τον άνθρωπο εκείνον τον οποίον προείδε και για τον οποίον δημιούργησε και έδωσε τον Υιόν του λύτρο αντί πολλών. Γι’ αυτό από σήμερα θα γνωρίζουμε ότι η όποια κρίση η οποία δημιουργείται ή σύγχυση που ζούμε με την παρουσία της, πάντα κρίνει εμάς. Το αν θα ζήσουμε με τον Θεό στον νέο κήπο της Εδέμ ή όχι κρίνει εμάς το πόσο Θεό έχουμε. Πολλοί λένε ότι η Φωνή Θεού λέει ό,τι λένε και οι άλλες εκκλησίες. Δεν είναι έτσι, διότι η Φωνή Θεού εξασφαλίζει στα παιδιά που μετέχουν στους πνευματικούς αγώνες της τον ζώντα Θεό. Η Φωνή Θεού δεν μοιάζει με καμία άλλη προσπάθεια και ο λόγος διότι δημιουργεί αγιαστήρια, καταργεί τίτλους στις μεταξύ μας σχέσεις τις οποίες μεταβάλλει σε αδελφικές, καταργεί παράνομες εξουσίες, καταργεί ανώτερους και κατώτερους, αφού καλεί τους πάντες να μετέχουν ως αδελφοί στην παγκόσμια οικογένεια του Θεού. Η Φωνή Θεού απορρίπτει τον δογματισμό. Ο Θεός είναι αγάπη, δεν είναι δόγμα ούτε νόμος αλλά χάρη και πίστη. Αυτό αποδεικνύεται στην Γραφή όπου ο Θεός βάζει στον παράδεισο τον ληστή με μια απλή μετάνοια αλλά και τον άγιο. Βάζει στην βασιλεία αυτόν που ήρθε στον αμπελώνα το πρωί αλλά και αυτόν που ήρθε την έσχατη ώρα. Η Φωνή Θεού ελευθερώνει τον άνθρωπο από εντάλματα ανθρώπων και αποκαθιστά τις σχέσεις των ανθρώπων καθιστώντας αυτές αδελφικές και όχι εωσφορικές όπως είναι σήμερα, αφού οι εκκλησίες καθορίζουν τίτλους. Η Φωνή Θεού πιστεύει στην κατάργηση της αμαρτίας, της φθοράς και του θανάτου ενώ όλοι οι άλλοι στην μεταθανάτια ζωή στον ουρανό, λες και η γη δεν ανήκει στον ουρανό. Η Φωνή Θεού πιστεύει στην ίδρυση της βασιλείας του Θεού στη γη, ο κήπος της Εδέμ ήταν στη γη και εδώ θα ξαναδημιουργηθεί. Ο Χριστός στη Κυριακή προσευχή φανέρωσε το θέλημα του Θεού και ζήτησε να προσευχόμαστε. Αυτή η προσευχή έχει ως εξής, Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς· αγιασθήτω το όνομά σου· ελθέτω η βασιλεία σου· γενηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανώ και επί της γης· τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον· και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών· και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού, ότι σου εστιν η βασιλεία και η δύναμις και η δόξα εις τους αιώνας· αμήν (Ματθ. 6: 9 – 13).
Η Φωνή Θεού δεν παρακολουθεί τη ζωή των αδελφών ώστε να επιπλήξει αυτούς για το όποιο λάθος τους, αφού το λάθος η Φωνή Θεού το αντιλαμβάνεται ως πνευματική εξέλιξη. Η φωνή Θεού γνωρίζει ότι από την ώρα που ο άνθρωπος του Θεού το αντιληφθεί, το απορρίπτει ο ίδιος. Έτσι μέσα από το πνεύμα του Θεού αλλά και από τα λάθη φτάνει στο κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση. Εξελίσσεται και ανεβαίνει την πνευματική σκάλα. Εξάλλου, ήρθε η ώρα να αποκατασταθεί η έννοια της αμαρτίας στην συνείδηση των ανθρώπων ώστε να μην απελπίζονται. Η λέξη αμαρτία σημαίνει αστοχία. Αυτό καθιστά τους ανθρώπους που αστοχούν να θέλουν να προσπαθήσουν ξανά. Μάλιστα πολλοί πεισμώνουν καλοπροαίρετα και γίνονται πιο προσεκτικοί, πιο σοφοί. Αιώνες τώρα η αμαρτία είχε γίνει πηγή θανάτου, αφού η αυστηρή συνείδηση του νόμου οδηγούσε τους ανθρώπους σε πολλά αδιέξοδα. Σήμερα αλλάζει! Αμαρτία = αστοχία που σημαίνει καινούργια προσπάθεια. Η Φωνή Θεού ακόμα δέχεται με βάση την αγάπη την όποια αγαθή πνευματική εργασία αλλά και τα κατηγορώ. Είναι γραφικό, ο Κύριος λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει, απειλούμενος ουκ ηπείλει. Η Φωνή Θεού απορρίπτει την κρίση. Είναι γραφικό, μην κρίνης ίνα μην κριθής, συ τις ει ο κρίνων αλλότριον οικέτην τω ιδίω κύριω στήκει ή πίπτει, Διά τούτο αναπολόγητος είσαι, ω άνθρωπε, πας όστις κρίνεις· διότι εις ό,τι κρίνεις τον άλλον, σεαυτόν κατακρίνεις. Μία φορά ήμουν σε μία παρέα και μιλούσαμε πάνω στον Λόγο του Θεού. Σε μία στιγμή είδα τον Κύριο ο οποίος ήρθε ανάμεσά μας και χαίρονταν με την πνευματική εργασία μας. Όταν η παρέα άρχισε να κρίνει είδα τον Θεό να είναι στον κήπο έξω από το σπίτι και να προσεύχεται για εμάς. Όταν μιλάγαμε με αγάπη προς οικοδομή, τότε και αυτός ήταν ανάμεσά μας. Μία άλλη φορά ήμουν σε αντιπαράθεση με έναν αδελφό. Όταν έκρινε αυτός εμένα, ο Κύριος κάθονταν μαζί με εμένα. Όταν εγώ έκρινα τον αδελφό μου, ο Κύριος πήγαινε στον αδελφό. Εγώ σκέφτηκα τι να κάνω για να μην χάνω τον Θεό. Έτσι αποφάσισα να δέχομαι τα κατηγορώ. Αυτό άρεσε στον Θεό. Σήμερα με πολλά παιδιά κάνουμε διάφορες συζητήσεις για οργανώσεις, δόγματα κ.λ.π. και πέφτουμε σε κρίσεις. Θέλω να δώσω μια συμβουλή. Είμαστε όλοι λογικά όντα, ζούμε σε δημοκρατικά πολιτεύματα με ελευθερία λόγου και ανεξιθρησκία. Όσοι θέλουν να ενταχθούν στην Φωνή Θεού, ας έρθουν. Όσοι θέλουν να είναι στην Φωνή Θεού και κάπου αλλού και αυτό δεκτό, κανένα πρόβλημα, αφού η Φωνή Θεού εφαρμόζει το να δέχεται τον αδελφό όπως είναι. Δεν χρειάζεται όμως να κρίνουμε μεταξύ μας. Αν κάποιος διαφωνεί με ό,τι κάνουμε εμείς δεν χρειάζεται να το κρίνουμε. Ποιο το σωστό, ποιο το λάθος; Όλα σωστά, διότι δεν υπάρχει σωστό ή λάθος το οποίο θα πρέπει να το δογματίσουμε. Η αλήθεια είναι ότι κάθε αδελφός έχει διαφορετική αποστολή. Ο Θεός την έδωσε και καλούμαστε να την υπηρετήσουμε. Το σωστό είναι να σέβεται ο ένας τον άλλον. Το θαύμα θα είναι όμως όλοι με αγάπη να μετέχουμε του δείπνου του Κυρίου και να ζούμε με αγάπη τρώγοντας τον άρτο του Θεού. Η αγάπη να είναι επιστέγασμα στα πάντα. Το αν αντιλαμβανόμαστε διαφορετικά τον Θεό είναι υγιές, εξάλλου το διαφορετικό θα φανερώσει αυτόν που έχει αγάπη. Ο Θεός ο ίδιος έδωσε διαφορετικές αποστολές και ο λόγος πρώτον για να εξαπλωθεί το αγαθό μέσα από τον υγιή ανταγωνισμό, αλλά και το σημαντικότερο για να φανεί η αγάπη την οποία όλοι την κηρύττουν και ουδείς δεν μπορεί να απορρίψει. Η δουλειά του Χριστιανού είναι να γίνει αγάπη. Το θαύμα της παρουσίας του Θεού ολοκληρώνεται όταν είμαστε τρεις, τέσσερις, πέντε, δέκα, εκατό, χίλιες διαφορετικές πνευματικές προσωπικότητες και όμως μπορούμε να έχουμε αγάπη σεβόμενοι ο ένας τον άλλον. Αυτό φανερώνει πολύ Θεό. Είναι γραφικό, όπου δύο ή τρεις συνηγμένοι εν τω όνομά μου εν τω μέσω είμαι και εγώ. Πολλοί νομίζουν επειδή δύο, τρεις είναι συνδογματικοί πως το λέει γι’ αυτούς. Όχι, η αγάπη θα φανερωθεί στην διαφορετική πνευματική προσέγγιση αλλά και αποστολή. Ο αδελφός ο Τάσος με την γυναίκα του την Ζωή από τον Καναδά μου είπε ένα ωραίο το καλοκαίρι που ήρθε στην Ελλάδα και στο σπίτι μου, το άλλαξα λίγο όμως. Κάποτε ήταν δύο οι οποίοι τσακώνονταν για δογματικές θεωρίες και πήγαν σε έναν πνευματικό. Εκεί ήταν και ένας άλλος άνθρωπος που ζούσε με τον πνευματικό. Αυτοί που τσακώνονταν είπαν στον πνευματικό, θέλουμε να σου μιλήσουμε. Αυτός είπε ένας, ένας. Ο πρώτος είπε τα πράγματα δογματικά όπως αυτός τα καταλάβαινε. Ο πνευματικός του είπε δίκιο έχεις. Ήρθε η σειρά του δεύτερου. Και αυτός είπε τα πράγματα όπως τα καταλάβαινε αυτός πνευματικά και ο σοφός πνευματικός του είπε δίκιο έχεις. Ο τρίτος που τα άκουγε και τα έβλεπε όλα αυτά θύμωσε. Πήγε στον πνευματικό και του είπε, γιατί έδωσες δίκιο και στους δύο; Και ο πνευματικός του είπε, δίκιο έχεις κι εσύ. Βλέπετε, απλές λογικές οι οποίες κρύβουν ολοκληρωμένη αγάπη. Όπως τα έβλεπε ο πνευματικός να τα βλέπουμε όλοι, ώστε να ζούμε ενωμένοι. Και αυτό όχι γιατί θέλουμε να είμαστε καλοί με όλους, αλλά διότι για τον κάθε άνθρωπο η αλήθεια είναι διαφορετική, εξάλλου όλοι κατανοούμε ότι το πνευματικό επίπεδο του κάθε ανθρώπου ωριμάζει με τα χρόνια. Το κακό της όποιας διαμάχης πηγάζει από τον εγωισμό, αφού δεν είμαστε αφιερωμένοι και επειδή διαβάσαμε το Ευαγγέλιο του Χριστού νομίζουμε ότι ξέρουμε την αλήθεια. Το δεύτερο λάθος είναι ότι δογματίζουμε εαυτούς και το τρίτο ότι όλοι έχουμε τον ίδιο Θεό και δεν μιλάμε μεταξύ μας. Πάντα ο κάθε άνθρωπος όταν δεν ολοκληρωθεί πνευματικά μπερδεύει τον Θεό με τα πάθη του, με την άγνοιά του, με τον εγωισμό του, με τον δογματισμό, με τις επιδιώξεις που έχει ή που έτυχε να γνωρίσει σε παιδική ηλικία, με τον οποίον δογματισμό αφού δεν τον διακατέχει επίγνωση μιλά μέσα από την άγνοιά του. Για να έχεις άποψη στα περί Θεού θα πρέπει να γίνεις άγιος, να γνωρίσεις τον Θεό ώστε να σε διέπει σοφία Θεού η οποία έχει σημαντικά αποτελέσματα. Από την ώρα που ο Θεός δεν σε έχει επισκεφτεί πώς είναι δυνατόν να γνωρίζεις το σωστό ή το λάθος; Όλα αυτά που αναφέρω μπορούμε να τα παρατηρήσουμε και στην δική μας ζωή. Απεδείχθη ότι είναι άλλη η αλήθεια που είχαμε στην αρχή της πνευματικής μας ζωής, άλλη μετά από λίγα χρόνια, άλλη σήμερα και άλλη θα καθορίσει το μέλλον μας. Για να γνωρίσεις το μέλλον θα πρέπει να σε οδηγήσει ο Θεός σε αυτό, ώστε να το υιοθετήσεις από σήμερα. Η Φωνή Θεού ηρπάχθη υπό του Θεού, είδε το μέλλον και σήμερα το κάνει παρόν ώστε να έχουμε μέλλον. Γι’ αυτό η Φωνή Θεού δεν αναγνωρίζει το κατηγορώ ως σοφία Θεού αλλά ως μωρία. Η Φωνή Θεού ακόμα το λάθος στον όποιο αδελφό δεν το βλέπει λάθος αλλά σπουδή, πνευματικό στάδιο το οποίο ο Θεός θέλει να ζήσει σήμερα, ο οποίος διαπαιδαγωγείται αφού καλείται να μάθει καλό και κακό. Η Φωνή Θεού αντιλαμβάνεται ότι τα πάντα συνεργούν στο αγαθό για τον αδελφό, φίλο ή εχθρό. Άλλη διαφορά που διέπει το έργο μας είναι ότι η Φωνή Θεού δεν είναι οργάνωση ώστε να έχει συγκεκριμένο τρόπο λατρείας για τον κάθε αδελφό. Ο Θεός δεν έχει τρόπο συγκεκριμένο, ο Θεός έχει απλώς αγάπη, η αγάπη τα πάντα στέγει. Η Φωνή Θεού δεν είναι εκκλησία ώστε να δογματίζει την πνευματική της περιουσία, διότι ο Θεός σώζει τον άνθρωπο με αφιέρωση, με μετάνοια, με το έλεος, με την καρδιά, με το κομποσκοίνι, με το ταβερνάκι, με την θάλασσα. Αυτός ξέρει. Ο Θεός σώζει βλέποντας καρδιές και προθέσεις τις οποίες διακρίνει μέσα στον κάθε άνθρωπο. Εμείς κρίνουμε κατ’ όψιν, ο Θεός την δικαία κρίση. Γυρίζουμε στην αποστολή μας. Η Φωνή Θεού δεν δημιουργεί ναό και δεν χρειάζεται χρήματα για να χτίσει κάποιον, ούτε θέλει κτήρια για να στεγάσει τάχα τον Θεό, διότι έχει ναό ανεκτίμητης αξίας. Αυτός είναι το σώμα ημών. Το σώμα ημών είναι ο ναός του Αγίου Πνεύματος, στον οποίον θα πρότεινα να λειτουργήσει ο Άγιος Τριαδικός Θεός. Αυτόν τον Θεό να κοινωνούμε και να μεταλαμβάνουμε κάθε μέρα. Είναι γραφικό, Το σώμα υμών ναός του εν υμίν Αγίου Πνεύματος. Ο φθείρων τον ναόν του Θεού, τούτον θέλει φθείρει ο Θεός. Μη γένοιτο!
Όλα αυτά δεν μοιάζουν με όλα αυτά που σήμερα έχει ο κόσμος. Είναι διαφορετικά, γι’ αυτό ο Χριστός είπε ότι το Ευαγγέλιο της βασιλείας θα κηρυχθεί τα έσχατα χρόνια. Αν το Ευαγγέλιο της βασιλείας δεν ήταν διαφορετικό απ’ ότι μέχρι χθες θεωρούσαμε ως πνευματικό, δεν θα ήταν κίνητρο ώστε να μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Το Ευαγγέλιο της βασιλείας είναι το μέλλον, καθορίζει το μέλλον του ανθρώπου. Ο Θεός ανήκει στο μέλλον. Σήμερα κατ’ αποκάλυψη Θεού όλοι εμείς ζούμε το μέλλον, ώστε διά του Χριστού να έχουμε παρόν. Όσοι ταξιδεύουν στο παρελθόν μιμούμενοι αυτό και γίνονται παρελθόν και αυτό καλό, δεν το κρίνουμε, ο Θεός ξέρει, εμάς όμως η δουλειά μας είναι άλλη. Παρόλα αυτά αφού μερικοί μας κατηγορούν ότι κάνουμε και λέμε ό,τι οι άλλοι, ας τους κάνουμε το χατίρι και ας πούμε ότι είναι έτσι, αν και δεν έχουμε την ίδια διδασκαλία. Αδέλφια μου, όταν ο Χριστός ήρθε στη γη επαναλάμβανε ό,τι έλεγε ο νόμος, απλώς σε αυτόν συμπλήρωσε ελλείποντα τα οποία φέρνουν ελπίδα για όλους, όπως ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω, ο Πέτρος ρώτησε· Κύριε, ποσάκις αν αμαρτήση εις εμέ ο αδελφός μου και θέλω συγχωρήσει αυτόν; έως επτάκις; Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Δεν σοι λέγω έως επτάκις, αλλ' έως εβδομηκοντάκις επτά, αγαπάτε τους εχθρούς, μην κρίνετε ίνα μην κριθήτε, Ο Θεός είναι Πνεύμα και οι προσκυνούντες αυτόν εν πνεύματι και αληθεία πρέπει να προσκυνώσι, να αγαπάς τον Θεό εξ όλης της καρδίας, εξ όλης της ισχύος και εξ όλης της διανοίας σου και έθεσε και όρο και τον πλησίον ως εαυτόν, στοιχείο το οποίο παραμένει μέχρι σήμερα ανεφάρμοστο γι’ αυτό και ακόμα ο Θεός δεν ζει στη ζωή των Χριστιανών. Ο ίδιος ο Χριστός φανέρωσε, Μη νομίσητε ότι ήλθον καταλύσαι τον νόμον ή τους προφήτας, ουκ ήλθον καταλύσαι αλλά πληρώσαι. Η Φωνή Θεού σήμερα κατ’ εντολήν Θεού λέει ότι πολλοί ήρθαν και είπαν για τον Χριστό, όμως δεν εφάρμοσαν αυτά φυσική συνέπεια να στερηθούν την δόξα του Θεού. Εξάλλου, ό,τι είπε ο καθείς των όσων εργάστηκαν το αγαθό τα είπε ο Χριστός, ουδείς δεν συμπλήρωσε τίποτα ώστε να ζητάει δόξα. Είναι γραφικό, Όταν κάμητε πάντα τα διαταχθέντα εις εσάς, λέγετε ότι δούλοι αχρείοι είμεθα, επειδή εκάμαμεν ό,τι εχρεωστούμεν να κάμωμεν. Εν αντιθέσει με πολλούς ανθρώπους οι οποίοι εκμεταλλεύτηκαν την λογική του Χριστού, την θυσία του η οποία αγκαλιάζει τους πάντες και την έκαναν δική τους ιδιότητα, την δογμάτισαν και την έκαναν πνευματικό δικαίωμα δικό τους, μη γένοιτο, φυσική συνέπεια να βρεθούν ανάξιοι. Όλοι γνωρίζουμε την παραβολή του αμπελώνα όπου ο Θεός έθεσε εργάτες και αυτοί ήθελαν τον αμπελώνα δικό τους. Μπορείτε να φανταστείτε, από εργάτης του αμπελώνα να γίνεις ιδιοκτήτης αυτού, να γίνεις ποιμένας, προφήτης, εκκλησία, δόγμα, τίτλος, εξουσία; Αν είναι δυνατόν! Γι’ αυτό ο Θεός βλέποντας ότι οι εργάτες σκότωσαν μέχρι και τον Υιόν του σήμερα αποκαθιστά εν δυνάμει την αλήθεια, αφού ήρθε το πλήρωμα του χρόνου ώστε να συμπληρώσει ελλείποντα αλλά και να πληρώσει, να εκπληρώσει αυτά. Πολλοί νομίζουν ότι οι Εβραίοι σταύρωσαν τον Χριστό. Όχι, δεν είναι έτσι. Τον Χριστό τον σταύρωσε ο εγωισμός, το ψέμα, τα συμφέροντα, οι φιλοδοξίες, οι πονηρίες. Σε όποιο έθνος και αν κατέβει, όσοι έχουν αυτά τα στοιχεία και όλοι λίγο ή πολύ τα έχουν, θα τον ξανασταυρώσουν, μη γένοιτο, αφού η λογική του φέρνει ανατροπή. Ο αμπελώνας αδέλφια μου ο οποίος είναι ο άνθρωπος που υπέστη αιώνες τώρα πνευματικό βιασμό επιστρέφει στον ιδιοκτήτη, στον Θεό. Ακόμα και η κτίση άρχισε να ελπίζει με την παρουσία του ανθρώπου του Θεού, αφού και αυτή περιμένει την φανέρωση των υιών και θυγατέρων. Όλοι όσοι δεν θελήσουν να εγκαταλείψουν όλους όσους έκαναν τον εαυτό τους αντί Θεού, δεν θα μπορέσουν να ελευθερώσουν τον εαυτό τους από τα δικά τους δεσμά τα οποία κατέχει η άγνοια και δυστυχώς δεν θα μπορέσουν να ακολουθήσουν αλλά και να εκπληρώσουν γεγραμμένα στη ζωή τους, αφού θα παραμένουν δεμένοι στο παρελθόν το οποίο ο χρόνος θα εξαφανίσει. Όσοι δεν μπορούν να μετέχουν της αλήθειας ώστε να γίνουν αλήθεια και να συμβάλλουν στα δρώμενα του Θεού και του κόσμου, δεν μπορούν να γίνουν αλήθεια. Όσοι φτιάχνουν ανώτερους μένουν αιώνια κατώτεροι. Η Φωνή Θεού έχει αποστολή να εφαρμόσει αυτά που είπε ο Χριστός. Το να λες για τον Χριστό και να απέχεις απ’ αυτόν, στην ουσία δεν μετέχεις αυτού αλλά μετέχεις της υποκρισίας. Άρα, η όποια κρίση η οποία προέλθει μέσα από την δική μας υποκριτική στάση θα φανερώσει την δική μας κρίση, η οποία αντιλαμβάνεται το λάθος το οποίο θα μας οδηγήσει σε αδιέξοδο εκδηλώνοντας την αμαρτία, την φθορά, τον ανυπέρβλητο θάνατο. Αδέλφια μου, ο λόγος που η κρίση συντελείται με την παρουσία της Φωνής Θεού αφού έρχεται από τον οίκο του Θεού, φανερώνει την πνευματική μας δύναμη ή αδυναμία. Αδέλφια μου, στην όποια πνευματική κρίση, ακόμα και η υλική κρίση η οποία καθήλωσε σήμερα ένα έθνος ολόκληρο και αναμένεται να γίνει παγκόσμια, αυτός είναι εξάλλου και ο πειρασμός ο οποίος μέλει να πειράξει τους κατοικούντας επί της γης, η αδυναμία να ανταποκριθούμε με αγάπη σε μία υλική κρίση φανερώνει ότι η πνευματική μας ευχέρεια και αγάπη είναι ανύπαρκτη, το πνευματικό μας επίπεδο μικρό, η αγάπη μας στον Θεό και στον αδελφό μηδαμινή αφού η απελπισία αλλά και η αγωνία για το μέλλον έχει καταβάλει σχεδόν όλο το έθνος. Συμβαίνει σήμερα στον Χριστιανικό κόσμο ό,τι συνέβηκε στο στρατόπεδο του Ισραήλ όταν βρέθηκε αντιμέτωπο με τον Γολιάθ, κιότεψε και ξέχασαν όλοι τον Δαβίδ (τον Χριστό), λες και στον ελλαδικό χώρο δεν υπάρχει Χριστός. Αδέλφια μου η όποια πνευματική ή υλική κρίση καθορίζει την δική μας κρίση, αν είμαστε του Θεού ή όχι. Αν όχι, πέφτουμε στην εωσφορική κρίση και ο λόγος διότι όλοι παραβήκαμε την εντολή του Θεού η οποία εδόθη εις ημάς εξερχόμενη από το αψευδές στόμα του Χριστού μας και που έχει ως εξής, Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου και εξ όλης της διανοίας σου και τον πλησίον σου ως σεαυτόν, φυσική συνέπεια όλοι να έχουμε μέσα μας μία απογοήτευση, μία ανωριμότητα, μία επιπολαιότητα που φανερώνει την άγνοια που μας διακατέχει πάνω στα δρώμενα του Θεού. Έχοντας ως αποτέλεσμα όλοι όσοι έχουν φύγει από τις αρχές του Χριστού να χάνουν την πίστη τους και την ελπίδα τους στη ζωή, στον Θεό, η οποία ελπίδα δεν καταισχύνει αυτόν που την έχει, αφού η πίστη αυξάνει σε καθημερινή βάση για τους υιούς και τις θυγατέρες. Η εύκολη λύση είναι να ρίχνουμε ευθύνες στους άλλους, στοιχείο το οποίο φανερώνει την δική μας πνευματική ανωριμότητα και όχι του άλλου. Αδέλφια μου, η κρίση άρχεται απ’ τον οίκο του Θεού, ο οποίος είναι ο άνθρωπος που καλέστηκε να υπηρετήσει Χριστό. Για να μπορέσουμε να βγούμε στον ουρανό, θα χρειαστεί απ’ όλους εμάς να μας διακατέχουν συγκεκριμένες ιδιότητες του Χριστού. Πρώτον, ο Χριστός πριν βγει να κηρύξει το Ευαγγέλιο της βασιλείας νίκησε κατά κράτος όλους τους εχθρούς του, οι οποίοι έκαναν την εμφάνισή τους με τους πειρασμούς στην έρημο. Όλοι γνωρίζουμε τους πειρασμούς. Η έρημος η δική μας είναι η σπουδή μας στο αγιαστήριο. Σε αυτό θα δημιουργήσουμε νου Χριστού. Οι πειρασμοί θα πάψουν σε αυτό αφού η πίστη θα αυξηθεί, η αγάπη θα γίνει καθολική, η χαρά ανεκλάλητη, η σοφία πολυποίκιλη. Δεύτερον, ο Χριστός νίκησε τις αδυναμίες στα οικία πρόσωπα. Ο Χριστός δεν είχε μεγάλη οικογένεια παρά μόνο την μητέρα του αλλά και τα αδέλφια από τον πρώτο γάμο του Ιωσήφ. Σε αυτήν την μητέρα του και τα αδέλφια του είπε το μήτηρ μου και αδελφοί μου είναι οι ακούοντες τον λόγον του Θεού και πράττοντες αυτόν, αφήνοντας να εννοηθεί ότι από την ώρα που λάβαμε κάλεσμα να μην επιτρέψουμε σε κανέναν να πάρει το κάλεσμα του Θεού από εμάς και να το ανταλλάξουμε με την όποια αδυναμία. Τρίτον, ο Χριστός δεν παρακάλεσε τους ανθρώπους να τον ακολουθήσουν αλλά απλά φανέρωσε, όστις θέλει οπίσω ελθείν, εν αντιθέσει με εμάς οι οποίοι καταναλώνουμε πολλά χρόνια να πείσουμε τους άλλους για να γίνουν άνθρωποι του Θεού ενώ εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε συνειδητή σχέση με αυτόν. Σήμερα αυτό αλλάζει για εμάς. Όταν κάποιος θέλει πραγματικά να γίνει άνθρωπος του Θεού, αφιερώνουμε χρόνο ώστε να τον βοηθήσουμε. Αν αυτός που έρχεται ψάχνει για παρέα απλώς για να γεμίσει την ώρα του, εμείς χρόνο για χαζομάρες δεν έχουμε. Αν πραγματικά τον ενδιαφέρει ο Χριστός, ας εισέλθει στην συνειδητοποιημένη αναγέννηση η οποία αυξάνει στο αγιαστήριο και στην έμπρακτη αγάπη η οποία πηγάζει από την θυσία. Τέταρτον, ο Χριστός κήρυττε το Ευαγγέλιο της βασιλείας χωρίς να φοβάται την όποια απόρριψη. Όταν βρέθηκε μπροστά στην εξουσία φανέρωνε την αλήθεια που είχε μέσα του χωρίς κόμματα. Πώς είναι δυνατόν να σε πάρει ο Θεός στα σοβαρά όταν σου φανερώνει την αλήθεια κι εσύ άνθρωπε υπηρετείς το ψέμα με πρόσχημα τάχα μην σκανδαλίσεις; Δεν είναι αυτός ο λόγος. Ο λόγος είναι διότι φοβάσαι μην κριθείς ως αποσυνάγωγος και βρεθείς στο περιθώριο. Μη γένοιτο να απορρίψουμε τον Θεό για ένα πιάτο φακή. Είναι γραφικό, πείθεσθε Θεώ ή ανθρώποις. Εξάλλου η γνώση όταν δεν την βάζεις στη ζωή σου γίνεται καρπός απαγορευμένος. Μη γένοιτο! Πέμπτον, Ο Χριστός σήκωνε τον όποιο σταυρό με αξιοπρέπεια. Ποτέ για το βάρος των ευθυνών του δεν έβρισκε εύκολες λύσεις αποδίδοντας έτσι ευθύνες στους άλλους και πέφτοντας στην κρίση εκδηλώνοντας μικρότητες για το όποιο αδιέξοδο που αντιμετώπιζε. Έκτον, ο Χριστός έφερε την αποστολή του εις πέρας χωρίς να χρειαστεί να χάσει πολύτιμο χρόνο, αλλά σε μικρό χρονικό διάστημα τελείωσε την υπόσχεση στον Πατέρα του, η οποία ήτο να δώσει τη ζωή του λύτρο αντί πολλών. Δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο. Σήμερα, εν όσο έχουμε καιρό ας μαζέψουμε αμάραντο θησαυρό. Μία φορά ρώτησα τον Κύριο πότε ο Θεός μιλά στον άνθρωπο και η απάντηση ήταν όταν φτάσει στο σημείο να μπορεί να ακούσει αλλά και να εκτελέσει ο άνθρωπος. Ο Θεός δεν δέχεται την δικαιολογία ότι προσπαθώ. Πόσα χρόνια θα προσπαθεί ο κάθε άνθρωπος. Απόφαση χρειάζεται και ο δρόμος γίνεται εύκολος. Πολλοί λένε να μην κρίνουμε και για να το εφαρμόσουν οι ίδιοι θέλουν 100 χρόνια. Με αυτόν τον τρόπο δεν γίνεσαι πιστός στον Θεό. Έβδομον, κάποτε ένας ολόκληρος λαός καθηλώθηκε στην παρουσία ενός Γολιάθ, όμως ο Θεός ετοίμασε γι’ αυτόν τον Γολιάθ έναν Δαβίδ ο οποίος δεν πέταξε την πέτρα στον λαό του ούτε στον κεχρισμένο του Κυρίου του που ήταν τότε ο Σαούλ, αλλά πέταξε την πέτρα στον Γολιάθ που σήμερα σημαίνει ότι πέταξε την πέτρα στην ημιμάθεια, στην υποκρισία, στον εγωισμό, στα συμφέροντα, στις πονηρίες, στον θάνατο. Η Φωνή Θεού δεν πετά πέτρα σε όποιον εργάζεται τις εντολές του Θεού, ούτε επειδή τόλμησε να πετάξει την πέτρα στο ψέμα θα πολεμήσει τον λαό του Θεού. Το αν ο Σαούλ πετά την πέτρα στον Δαβίδ τότε έχασε την αποστολή του, την προσωπικότητά του αφού μέσα του μπήκε η ζήλια και κυνηγά τώρα τον Δαβίδ. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Φωνή Θεού θα πολεμήσει τον Χριστιανικό κόσμο. Είναι γραφικό, δεν θέλω επιβάλλει έχθρα ενώπιον του όποιου κεχρισμένου του Κυρίου μου στο παρελθόν ο οποίος υπηρέτησε το αγαθό, όμως η πέτρα έφυγε από τα χέρια του Δαβίδ, η πέτρα έπεσε. Η Φωνή Θεού είναι εδώ. Ο Γολιάθ αποκεφαλίστηκε. Οι Φιλισταίοι νικήθηκαν. Η αμαρτία νικήθηκε. Όμως το πολύ παράξενο είναι ότι η πέτρα φανέρωσε κάτι το οποίο ούτε ο άνθρωπος του Θεού περίμενε. Αυτό ήταν ότι ο φυσικός εχθρός δεν ήταν μόνο ο Γολιάθ, αλλά και ένας καινούργιος εχθρός, απρόβλεπτος υψώθηκε στον αγαθό Δαβίδ, ο οποίος κρύβονταν μέσα στον λαό του Θεού. Αυτός ήταν ο Σαούλ, δηλαδή για εμάς ο χθεσινός πνευματικός μας, ο χθεσινός μας αδελφός, ο οποίος τώρα κυνηγά μαζί με τον βασιλιά του τον Δαβίδ, τον οποίον έχρισε βασιλιά ο ίδιος ο Θεός. Αδέλφια μου αγαπημένα η Φωνή Θεού δεν είναι ο εχθρός σας, απλώς απεδείχθη ότι ο βασιλιάς σας έφυγε από τις αρχές της αγάπης αφού καθόρισε στη ζωή του ως θέλημα Θεού δογματικές θεωρίες τις οποίες επιβάλλει στους άλλους κάνοντας τον αρχηγό. Ό,τι όμως και να κάνει η απόφαση του Θεού είναι να αλλάξει η βασιλεία. Η λυχνία έχει μετακινηθεί. Αν και η βασιλεία του Θεού δεν έχει πλέον άνθρωπο βασιλιά, η βασιλεία του Θεού δεν έχει βασιλιά τον ποιμένα, τον προφήτη αλλά τον Λόγο. Αυτός είναι ο βασιλιάς μας σήμερα, ο οποίος μας σπουδάζει τις άπειρες αξίες της άπειρης σοφίας του Θεού. Ο βασιλιάς μας είναι η αγάπη, είναι η ζωή, είναι η ενότητα, είναι ο ίδιος ο Θεός. Ο Θεός το θέλει και αυτό θα γίνει. Όποιος έφυγε από την αγάπη και διώκει, έφυγε από τον Θεό. Ο τρόπος να ολοκληρωθεί η βασιλεία και το θέλημα του Θεού είναι εγγύς, εγγύτατα. Ο Σαούλ πολεμά και μαζί του και μέρος του λαού που έχει ακόμα στην εξουσία του. Αργά ή γρήγορα ο Σαούλ και ο λαός που έχει ακόμα στην εξουσία του θα παραδοθεί στα χέρια της αγάπης και θέλει δεν θέλει θα ζήσει με αυτή. Δεν υπάρχει διέξοδος. Ο Δαβίδ αγαθά κινούμενος υπό του Θεού νόμισε ότι εχθρός του ήταν ο Γολιάθ, όμως απεδείχθη ότι ο πραγματικός του εχθρός ήταν ο Σαούλ, ο βασιλιάς του, ο οποίος έχασε την πίστη του, έχασε την ελπίδα του και έφυγε από τις αρχές του Αγίου Θεού. Το πρόβλημα λοιπόν δεν ήταν ο Γολιάθ, ούτε ο Σαούλ, ούτε ο Δαβίδ αλλά ήταν η απιστία, η αμαρτία του λαού του Θεού ο οποίος λαός έφυγε από τις αρχές του Θεού. Σήμερα το πρόβλημα δεν είναι ο Χριστιανισμός αλλά ό,τι τον εκφράζει, αφού δυστυχώς σχεδόν οι περισσότεροι έφυγαν από την αλήθεια και προσπαθούν με ψέματα να κρατήσουν το βασίλειο. Το ίδιο συνέβη και με τον Κύριό μας. Εστάλη στα πρόβατα τα απολωλότα του Ισραήλ και το Ισραήλ τον απέρριψε ειδικότερα αυτοί οι οποίοι ήταν τότε οι διαχειριστές του νόμου του Θεού. Το θαύμα όμως έγινε! Τα έθνη τον δέχτηκαν εν αντιθέσει με τους δικούς του ανθρώπους οι οποίοι ακόμη όχι, αλλά στο τέλος θα τον δεχτούν κι αυτοί. Εξάλλου αυτό ήταν το σχέδιο του Θεού, να μην τον δεχτούν ώστε να πληρωθούν τα έθνη, κατόπιν και το Ισραήλ θα τον γνωρίσει και αναγνωρίσει. Άλλωστε τον Χριστό δεν τον σταύρωσαν οι Εβραίοι αλλά τα συμφέροντα, οι φιλοδοξίες, οι πονηρίες μερικών. Και σήμερα πολλοί λένε με τα λόγια ότι είναι Χριστιανοί όμως με τα έργα τον απορρίπτουν. Άρα, το ίδιο συμβαίνει και σήμερα με την παρουσία της Φωνής Θεού η οποία κηρύττει το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Δυστυχώς σήμερα οι εχθροί της Φωνής Θεού είναι όλοι όσοι μας παρότρυναν για χρόνια να υπηρετούμε και να κηρύττουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Όμως ο εχθρός κι εδώ είναι ο εγωισμός, τα συμφέροντα κ.λ.π.. Γνωρίζοντας εμείς όμως ότι τα πάντα συνεργούν στο αγαθό, θα ελπίζουμε σπουδάζοντας την σοφία του Θεού και προσευχόμενοι στο αγιαστήριο ότι όλοι όσοι υπηρετούν το αγαθό θα επανεντάξουν εαυτούς στις αρχές του Αγίου Θεού, οι οποίες συντονίζουν τον άνθρωπο στην άφθαρτη ζωή μέσω του αγιασμού και της ζώσης πίστεως.
 
Με αγάπη Χριστού ο υπηρέτης Θεού και ανθρώπου, Θωμάς.

ΕΓΩ ΕΙΜΙ Η ΑΜΠΕΛΟΣ Η ΑΛΗΘΙΝΗ


ΕΓΩ ΕΙΜΙ Η ΑΜΠΕΛΟΣ Η ΑΛΗΘΙΝΗ

 

Υπεραγαπημένα μου και γλυκά μου εν Κυρίω αδέλφια, ζει Κύριος! Η χάρη του Θεού να επισκιάζει και να ευλογεί σε καθημερινή βάση τη ζωή όλων μας. Ακόμη, η χαρά του Θεού η οποία δημιουργείται διά Πνεύματος Αγίου να πλημμυρίζει ολόκληρο τον εσωτερικό μας κόσμο τον δικό μας αλλά και όλων εκείνων των αδελφών —ανεξαρτήτως δόγματος, έθνους, λαού, οργάνωσης, εκκλησίας— που εργάζονται το αγαθό παγκοσμίως. Αδέλφια μου, εύχομαι εκ βάθους καρδίας ο Θεός να γίνει το πρώτο και το τελευταίο επίκαιρο θέμα στη ζωή μας, στην καθημερινότητά μας, να γίνει το πρώτο και το τελευταίο επίκαιρο θέμα στη ζωή όλων των παιδιών που ζουν μέσα στη Φωνή Θεού και έχουν υιοθετήσει το Πνεύμα του Θεού και ο λόγος διότι ο Πατέρας μας, ο Θεός, θέλησε να γνωρίσουμε ολοκληρωμένο το θέλημά του και αυτό είναι τιμή για εμάς διότι δεν μας έκρυψε τίποτα απ’ όλα αυτά που τον διέπουν (ιδιότητες ή στοιχεία) τα οποία θέλει να τα μεταδώσει και σε εμάς διά Πνεύματος Αγίου. Μάλιστα μας έδειξε και τον τρόπο να τα φέρουμε στη ζωή μας σήμερα ώστε διά μέσου μας ο Θεός να δημιουργήσει τον άνθρωπο του Θεού. Ο άνθρωπος του Θεού δεν εργάζεται τα του κόσμου αλλά εργάζεται τα του Θεού σε καθημερινή βάση. Δεν εργάζεται το δικό του ατομικό θέλημα ή συμφέρον αλλά εργάζεται το γενικό θέλημα ή συμφέρον το οποίο εργάζεται και ο Πατέρας μας Θεός, αφού ο Πατέρας μας αγκαλιάζει με την λογική ζωή την οποία διακατέχει όλον τον πλανήτη, τον οποίον γέμισε με λογικά όντα (άνθρωποι). Ο άνθρωπος, ως λογικό ον, μπορεί να εξελιχθεί και να φτάσει στο καθ’ εικόνα και ομοίωση. Αυτός είναι ο προορισμός του ανθρώπου. Γι’ αυτόν τον λόγο δημιούργησε ο Θεός, για να φτιάξει όντα σαν τον εαυτό του με τα στοιχεία τα δικά του ώστε να δημιουργηθεί παγκόσμια η οικογένεια του Θεού. Την δύναμη αυτή την διοχετεύει ο Θεός στον κάθε άνθρωπο ανάλογα τη χρονική περίοδο ή την αποστολή του. Σήμερα φθάσαμε στο πλήρωμα του χρόνου και ο Θεός διά Πνεύματος Αγίου ενεργεί ώστε να κάνει παγκόσμια πνευματική σύγκληση και ανασυγκρότηση του νου ώστε ο άνθρωπος να συλλάβει ολοκληρωμένα το θέλημα του Θεού και να το εντάξει στη ζωή του για να δημιουργηθεί πάλι στον κόσμο ο άνθρωπος του Θεού. Αδέλφια μου, ο άνθρωπος του Θεού, μεγάλο πράγμα αυτό! Ο άνθρωπος του Θεού δεν πιστεύει στην μεταθανάτια ζωή αλλά στην άφθαρτη ζωή. Ο άνθρωπος του Θεού δεν χτίζει στο ψέμα αλλά στην αλήθεια. Ο άνθρωπος του Θεού δεν διέπεται από μωρία αλλά από άπειρη σοφία. Ο άνθρωπος του Θεού δεν έχει σκιώδη πίστη αλλά ζώσα πίστη. Ο άνθρωπος του Θεού δεν ακολουθεί πατημένους δρόμους αλλά ανοίγει διά Πνεύματος Αγίου μέσα από την σοφία του Θεού καινούργιους δρόμους. Ο άνθρωπος του Θεού δεν έχει μορφή ευσέβειας αλλά έχει ευσέβεια πραγματική. Ο άνθρωπος του Θεού δεν ανήκει σε κανέναν αλλά στον Θεό. Ο άνθρωπος του Θεού δεν κηρύττει με τα λόγια του τον Χριστό αλλά φανερώνει Αυτόν με τα έργα του. Ο άνθρωπος του Θεού δεν ζει κάτω από τον νόμο αλλά κάτω από την χάρη. Ο άνθρωπος του Θεού δεν εργάζεται το ατομικό του συμφέρον αλλά το γενικό συμφέρον. Ο άνθρωπος του Θεού δεν ζει για να εργάζεται το δικό του όνειρο αλλά το όνειρο του Θεού το οποίο ο Χριστός προείδε και διά του οποίου έδωσε τη ζωή του λύτρον αντί πολλών. Ο άνθρωπος του Θεού δεν ζει στο δικό του εγώ αλλά στο γενικό εμείς. Ο άνθρωπος του Θεού δεν ζει στον κόσμο αλλά στη σιωπή —μπορεί να μετέχει, να είναι μέσα στον κόσμο όμως ο Κύριος είπε, δεν παρακαλώ να τους πάρεις από τον κόσμο, αλλά να τους φυλάξεις από τον πονηρό. Ο άνθρωπος του Θεού δεν χτίζει οικοδομή με χόρτα, καλάμια ή ξύλα δηλαδή πάνω σε εντάλματα ανθρώπων αλλά πάνω στην πέτρα που λέγεται Χριστός. Ο άνθρωπος του Θεού δεν κουνάει την ουρά του για να αρέσει στον κόσμο αλλά δημιουργεί προσωπικότητα Χριστού ώστε να αρέσει στον Πατέρα του, τον Θεό. Άλλα στοιχεία που καθορίζουν τον άνθρωπο του Θεού και είναι κίνητρα ζωής, αλλαγής, ευθύνης, αναγέννησης, αναφέρονται στην προς Τιμόθεον Επιστολή Α΄: Συ όμως, ώ άνθρωπε του Θεού, ταύτα φεύγε· ζήτει δε δικαιοσύνην, ευσέβειαν, πίστην, αγάπην, υπομονήν, πραότητα. Αγωνίζου τον καλόν αγώνα της πίστεως, κράτει την αιώνιον ζωήν, εις την οποίαν και προσεκλήθης, και ωμολόγησας την καλήν ομολογίαν ενώπιον πολλών μαρτύρων. Σε παραγγέλλω ενώπιον του Θεού του ζωοποιούντος τα πάντα, και του Ιησού Χριστού του μαρτυρήσαντος ενώπιον του Ποντίου Πιλάτου την καλήν ομολογίαν, να φυλάξης την εντολήν αμόλυντον, άμεμπτον, μέχρι της επιφανείας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού· την οποίαν εν τοις ωρισμένοις καιροίς θέλει δείξει ο μακάριος και μόνος Δεσπότης, ο Βασιλεύς των βασιλευόντων, και Κύριος των κυριευόντων, όστις μόνος έχει την αθανασίαν, κατοικών φως απρόσιτον, τον οποίον ουδείς των ανθρώπων είδεν, ουδέ δύναται να ίδη· εις τον οποίον έστω τιμή και κράτος αιώνιον. Αμήν.
Ο προφήτης Ησαΐας φανερώνει και παροτρύνει όλον τον χριστιανικό κόσμο στο να μετέχει στο θέλημα του Θεού, στο κάλεσμα του Θεού ώστε να γίνει όλος ο κόσμος ο άνθρωπος του Θεού. Πώς παροτρύνει; Αναφέρει: Λούσασθε καθαροί γίνεσθε, αφέλετε τας πονηρίας από των ψυχών υμών απέναντι των οφθαλμών μου, παύσασθε από των πονηριών υμών, μάθετε καλόν ποιείν, εκζητήσατε κρίσιν, ρύσασθε αδικούμενον, κρίνατε ορφανώ και δικαιώσατε χήραν· και δεύτε διελεχθώμεν, λέγει Κύριος· και εάν ώσιν αί αμαρτίαι υμών ως φοινικούν, ως χιόνα λευκανώ, εάν δε ώσιν ως κόκκινον, ως έριον λευκανώ. Και εάν θέλητε και εισακούσητέ μου, τα αγαθά της γης φάγεσθε· εάν δε μη θέλητε, μηδέ εισακούσητέ μου, μάχαιρα υμάς κατέδεται· το γαρ στόμα Κυρίου ελάλησε ταύτα.
Κάπου αλλού αναφέρεται, ξύπνα θεέ και φέρε κρίση και θέλεις κληρονομήσει τα έθνη και δεν εννοεί τον Θεό, διότι αυτός σίγουρα δεν κοιμάται, εννοεί τον καθένα μας ο οποίος μέσα από την άγνοιά του ή την ημιμάθειά του έχει αποστατήσει από την οδό του Θεού και κατάντησε σήμερα ο άνθρωπος με τα λόγια να τιμά τον Θεό ενώ η καρδιά του, τα έργα του, όλες του οι κινήσεις να δοξάζουν ή να εργάζονται τα του κόσμου σε καθημερινή βάση. Εμείς χρειάζεται τώρα να καταλάβουμε ότι αυτό δεν μας οδηγεί πουθενά και ότι αργά ή γρήγορα φτάνουμε στον θάνατο. Σήμερα όμως ο Θεός έθεσε μπροστά μας μια θύρα ανεωγμένη την οποίαν ουδείς δύναται να κλείσει. Να εργαστούμε λοιπόν ώστε να αντλήσουμε μέσα από τον Λόγο του Θεού τα στοιχεία του Πατέρα μας, να τα θέσουμε στη ζωή μας, να εντρυφούμε πάνω σ’ αυτά, να εισέλθουμε στους κόλπους της Φωνής Θεού, να σπουδάσουμε την σοφία του Θεού ώστε η λογική μας σιγά-σιγά και ο νους μας να διαποτιστούν από τις αρχές και τα ιδανικά του Θεού ώστε οι στόχοι μας και το νόημα της ζωής να αλλάξουν για όλους εμάς και να επιδιώξουμε τα άνω, να αναγεννηθούμε άνωθεν. Αδέλφια μου, ήρθε η ώρα για όλους εμάς που το καταλαβαίνουμε να μπούμε στα Άγια των Αγίων ώστε να κρίνουμε εαυτούς. Μόνο με την ατομική κρίση η οποία συντελείται στο αγιαστήριο όπου αυξάνει την ζώσα πίστη η οποία πίστη μεγαλώνει διά της ακοής της υγιαίνουσας διδασκαλίας της Φωνής Θεού και διά της καθημερινής συνδιαλλαγής μας με τον Λόγο του Θεού θα καταφέρουμε να φωνάξουμε από χαρά σύντομα, ιδού ο Θεός μου σωτήρ μου Κύριος, πεποιθώς έσομαι επ’ αυτώ και σωθήσομαι εν αυτώ και ου φοβηθήσομαι, διότι η δόξα μου και η αίνεσίς μου Κύριος και εγένετό μοι εις σωτηρίαν. Ο Ησαΐας αναφέρει, αυτό που διάβασα παραπάνω, λούσθητε, καθαρίσθητε, αποβάλετε το κακό και ελάτε να συνδιαλεχθούμε, να κάνουμε συζήτηση και ό,τι πρόβλημα και αν έχετε, λέει, εγώ θα το εξαφανίσω από τη ζωή σας ώστε η αναγέννηση και η σοφία του Θεού να βασιλεύει μέσα μας, η ενότητα και η αγάπη να επισκιάσει όλον τον πλανήτη. Αλλά και αυτό που διάβασα για την ατομική κρίση όταν συντελεστεί στη ζωή μας, όταν δηλαδή η κρίση ολοκληρωθεί, όταν γνωρίσουμε τον εαυτό μας, όταν εντρυφούμε πάνω στον Λόγο του Θεού, όταν σπουδάζουμε την σοφία του Θεού σε καθημερινή βάση τότε από χαρά θα λέμε πεποιθώς έσομαι επ’ αυτώ και σωθήσομαι εν αυτώ και ου φοβηθήσομαι, διότι η δόξα μου και η αίνεσίς μου Κύριος και εγένετό μοι εις σωτηρίαν. Φανταστείτε! Ο Θεός αυτό δεν αναφέρει μέσα στον Λόγο του; Ο ίδιος ο Κύριος δεν φανέρωσε ότι μας κάλεσε να γίνουμε κληρονόμοι, συγκληρονόμοι και συμμέτοχοι; Δεν φανέρωσε ότι το σώμα υμών ναός του εν υμίν Αγίου Πνεύματος εστιν και όταν ο άνθρωπος αρχίζει να ετοιμάζει τον τόπο, να καθαρίζει τον εαυτό του σιγά-σιγά ο Πατέρας, ο Υιός και το Πνεύμα το Άγιο μοναστήρι κάνουν μέσα στον άνθρωπο αυτόν; Και είναι πολύ σημαντικό να λειτουργεί μέσα μας ο Θεός διότι τότε θα είμεθα ισχυροί άνθρωποι πνευματικά και θα μπορούμε να αντιμετωπίζουμε αντιξοότητες συν Θεώ που γεννά το σύστημα του κόσμου στην καθημερινότητά μας. Μάλιστα οι λειτουργίες του εγκεφάλου μας θα ζουν κάτω από την ειρήνη και την σοφία του Θεού ώστε να παράγουν τη ζωή σε καθημερινή βάση. Επίσης, με τον τρόπο ζωής που ο Θεός φανερώνει μέσα μας θα μπορέσουμε να δώσουμε και ένα χέρι βοηθείας και στους συνανθρώπους μας διότι γνωρίζουμε και από την πρότερη ζωή την δική μας ότι ο Διάβολος έχει εκκολάψει πολύ καλά μέσα στον άνθρωπο το αυγό το δικό του και έτσι αναπτύσσεται από παιδικής ηλικίας ο άνθρωπος με συμφέροντα και πολλά δαιμόνια που επισκιάζουν τη ζωή του ανά χρονικά διαστήματα και τον οδηγούν σε αδιέξοδο. Το ίδιο συνέβαινε και σε εμάς, κατά την πρότερη ζωή μας, τώρα όμως η παρουσία του Χριστού είναι αισθητή, η σοφία του Θεού άρχισε να λειτουργεί μέσα μας, η απόφασή μας μεγαλώνει και η δύναμή μας να υπηρετήσουμε το αγαθό γίνεται ισχυρή αφού μέσω της σοφίας του Θεού κάνουμε βεβαία την κλήση κάθε μέρα όλο και πιο πολύ.     
Ας αντλήσουμε λοιπόν όλοι μας ζωή από την ζωή, ας αντλήσουμε ζωή μέσα από τον Λόγο του Θεού. Είναι και αυτό γραφικό, αντλήσετε ύδωρ μετ’ ευφροσύνης εκ των πηγών του σωτηρίου. Αυτό θα κάνουμε και εμείς σήμερα εδώ, θα συζητήσουμε —όσο ο χρόνος μας το επιτρέψει— ορισμένα κεφάλαια τα οποία υπάρχουν μέσα στον Λόγο του Θεού και έχουμε αναλύσει προς οικοδομή όλα αυτά τα χρόνια και συνεχίζουμε μέχρι να ολοκληρώσουμε όλες τις αναλύσεις. Αδέλφια μου, όταν μελετάμε τον Λόγο του Θεού και την σοφία της Φωνής Θεού αναπτύσσουμε μέσα μας την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού, με αυτόν τον τρόπο ετοιμάζουμε μέσα μας τόπο για να έρθει να κατοικήσει ο Θεός διότι χρειάζεται να ετοιμάσουμε έναν χώρο καθαρό ώστε να εισέλθει το Πνεύμα το Άγιο.  Μπορούμε λοιπόν να αξιοποιήσουμε σήμερα τον χρόνο μας πνευματικά (όσο χρόνο έχει ο καθένας ο οποίος από μόνος του καταλαβαίνει πόσο πρέπει να αφιερώσει τον εαυτό του). Είναι γραφικό εν όσο έχετε καιρό μαζέψτε αμάραντο θησαυρό και να είμαστε σίγουροι ότι ο χρόνος που θα χρησιμοποιήσουμε στο να σπουδάσουμε την σοφία του Θεού θα αξιοποιήσει τη ζωή μας αφού θα την μεταβάλει από εωσφορική σε θεϊκή, γεμάτη σοφία Θεού. Η σοφία του Θεού αδέλφια μου είναι άπειρη και την βλέπουμε σήμερα στον κόσμο μας, έχει γεμίσει ο Θεός τον κόσμο επιστήμες, τέχνες, γράμματα. Παντού οι άνθρωποι φιλοσοφούν. Η σοφία του Θεού είναι ο πάρεδρος του Θεού και δεν συγκρίνεται με όλους τους θησαυρούς της Γης. Η σοφία του Θεού είναι η άνωθεν εναποταμιευθύσα σοφία η οποία βρίσκεται μέσα στον Λόγο του Θεού, ο οποίος Λόγος του Θεού είναι το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσε ο Θεός να κάνει στον πολιτισμένο άνθρωπο. Ο πολιτισμένος άνθρωπος υπήρχε εξαρχής της Δημιουργίας αφού γεννήθηκε άνωθεν για να κατανοεί την σοφία του Θεού και να εργάζεται αυτή μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων ο οποίος από σήμερα ανήκει και στο μέλλοντα αιώνα αφού η σοφία που τον διέπει έρχεται και αυτή από το μέλλον του Θεού. Δηλαδή ο πολιτισμένος άνθρωπος δεν είναι αυτός που έχουμε σήμερα εμείς κατά νου αλλά είναι αυτός ο οποίος αντιλαμβάνεται τη σοφία του Θεού και ο λόγος που έρχεται από το μέλλον του Θεού είναι διότι ο Θεός οδηγεί τον άνθρωπο σήμερα στο μέλλον, στη σοφία τη δική του η οποία ολοκληρώνεται με το να καταργήσει τον φυσικό θάνατο, δημιουργεί αναγέννηση, ενώνει τους λαούς, χαρίζει ευλογία, καθιστά τον Θεό συμμέτοχο όλων των έργων μας, πνευματικών αλλά και υλικών. Μάλιστα η σοφία αυτή του Θεού μεταλλάσσει τις κοινωνίες των ανθρώπων στο να γίνουν ποίμνη Θεού με έναν ποιμένα τον Χριστό. Το Πνεύμα του Θεού δημιουργεί την οικογένεια του Θεού, γι’ αυτό μελέτη και προσευχή. Ο Κύριος μεγάλωσε με μέλι και γάλα που σημαίνει προσευχή—μελέτη. Αδέλφια μου, αν θέλουμε να δούμε το θαύμα του Θεού στη ζωή μας ας γίνουμε εμείς το θαύμα του, το θαύμα εκείνο που διά του Λόγου του Θεού μάς καθιστά καθ’ εικόνα και ομοίωση, το θαύμα που προείδε ο Υιός του Θεού και που διά του οποίου έδωσε τη ζωή του λύτρον αντί πολλών. Η ζωή του Χριστού και τα γεγονότα που έλαβαν χώρα πριν 2.000 χρόνια δυστυχώς δεν έγιναν κατανοητά μέχρι σήμερα και ο λόγος διότι δεν είχε έρθει ο χρόνος, το πλήρωμα του χρόνου. Έπρεπε η σοφία του Θεού να ταξιδέψει μέσα στους αιώνες και να την μεταφέρει ο Πατέρας μας στην γενιά μας διότι σήμερα μπορεί να γίνει κατανοητή, παραχώρηση Θεού, από όλους εμάς αλλά και από ανθρώπους οι οποίοι αντιλαμβάνονται το θέλημα του Θεού παγκόσμια. Γι’ αυτόν τον λόγο ο Πατέρας μας έγραψε τους νόμους της ζωής τους οποίους ταξίδεψε μέσα στους αιώνες γιατί είδε κάτι τι καλύτερο όπου μέσα σ’ αυτό είμαστε και εμείς αφού φτάσαμε εδώ και αντιλαμβανόμαστε τη σοφία του. Γι’ αυτό ο Πατέρας—Θεός έγραψε τους νόμους της ζωής στην Καινή Διαθήκη η οποία σήμερα καθίσταται οδηγός, καθίσταται πηδάλιο, καθίσταται το προσπέκτους του κάθε ανθρώπου. Μέσα στην Καινή Διαθήκη βρίσκεται η σοφία του Θεού, βρίσκεται ο Λόγος του Θεού, η κατανόηση αυτής έρχεται μέσα από την Φωνή Θεού. Ο Λόγος του Θεού είναι το αλάτι που συντηρεί και διατηρεί την κοινωνία μας στο να συντάσσεται στην αρχή τουλάχιστον της πνευματικής εξέλιξης του ανθρώπινου γένους με νόμους που καθιστούν την δημοκρατία, την ανεξιθρησκία, την ελευθερία του λόγου, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την σοφία του Θεού πάντα επίκαιρα μεταξύ των ανθρώπων. Ο Λόγος του Θεού είναι το φως που φωτίζει πάντα άνθρωπο ερχόμενο στον κόσμο. Ο Λόγος του Θεού καταυγάζει τις ανθρώπινες καρδιές. Ο Λόγος του Θεού είναι ένα μήνυμα ελπίδος, ζωής, ευφροσύνης, αγαλλίασης, ζώσης πίστης, ανεκλάλητης χαράς, πηγή ζωής, άφθαρτης ζωής. Ο Λόγος του Θεού χαράσσει γραμμή πλεύσης και κατευθύνει τις αθάνατες ψυχές προς τον αληθινό προσανατολισμό που είναι η ζωή η αιώνια, η άφθαρτη ζωή. Η ζωή η δική μας παίρνει αξία όταν εννοήσουμε το θέλημα του Πατέρα μας —πόσο μάλλον όταν αυτό λειτουργεί μέσα μας, όταν ζει μέσα μας ο Θεός— την οποία αξία την δίνουν στη ζωή μας οι καρποί, τα χαρίσματα, τα σημεία, οι ιδιότητες, οι δυνάμεις του Αγίου Πνεύματος, τα οποία διακατέχονται από άπειρες ενέργειες. Ο Θεός χαρίζει στον άνθρωπο άπειρες δυνάμεις πάνω σε όλους τους τομείς αφού ο άνθρωπος του Θεού έχει την μοναδική ικανότητα να υλοποιεί τα λόγια του. Είναι γραφικό, ειπέ λόγο και θέλει γίνει, όμως να γνωρίζουμε ότι ο Θεός αμαρτωλών ουκ ακούει, αλλ’ εάν τις θεοσεβής ή και το θέλημα αυτού ποιή, τούτου ακούει. Γι’ αυτό, αφού η τροφή μας η πνευματική βρίσκεται στο Ευαγγέλιο του Χριστού, επιλέξαμε σήμερα ένα κεφάλαιο προς οικοδομή μέσα από τον Λόγο του Θεού. Εξάλλου Πατέρας Θεός είναι αυτός, Δημιουργός των πάντων και πρέπει να ακούμε τον Λόγο Του, συνέχεια να τον ακούμε διότι αυτό το οποίο διαβάζουμε είναι η λογική του Πατέρα μας, η σοφία του Θεού την οποίαν υλοποίησε ο Κύριός μας και ο Θεός μας αφού σαρκώθηκε μέσα του αυτός ο Λόγος και πήρε υπόσταση και φανερώθηκε και εθεασάμεθα την δόξαν αυτού, δόξαν ως μονογενούς παρά Πατρός, πλήρης χάριτος και αληθείας. Άρα ο Λόγος του Θεού είναι αυτός που δίνει τη χάρη, τη σοφία και τη ζωή στον άνθρωπο και δεν θα πρέπει ο άνθρωπος να αδιαφορεί. Αυτός ο Λόγος του Θεού είναι καθαρά το πνεύμα του Θεού. Όταν αναπτύσσεται μέσα μας ο Λόγος του Θεού αυξάνει τη ζωή αφού το ρήμα του είναι ζωοποιόν. Στην αρχή ίσως να μας κουράζει, ίσως να μη μας αρέσει γιατί έχουμε μάθει έναν άλλον τρόπο ζωής, αν επιμείνουμε όμως θα βρούμε τη γλυκύτητα που θα μας κάνει να εμμένουμε, συνέχεια και να συνδιαλεγόμεθα με τον Θεό. Ο Λόγος του Θεού κάνει τη ζωή μας ποιοτική και ποσοτική, της δίνει αξία. Ο Λόγος του Θεού κάνει τον άνθρωπο ευτυχισμένο χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερος λόγος. Μαθαίνει τον άνθρωπο του Θεού, που διεργάζεται τα στοιχεία του Ευαγγελίου στη ζωή του, να ζει ευτυχισμένος με ή χωρίς χρήματα. Εξάλλου, αναγέννηση σημαίνει ότι τα πάντα μπορώ όταν τον Κύριο έχω οδηγό! Αδέλφια μου, ο άνθρωπος ακόμη και σήμερα, αν και είναι το μόνο λογικό ον στον πλανήτη το οποίο συνεχίζει να επιζητά δικαιοσύνη δυστυχώς παραμένει στην καθημερινότητά του και στην συνδιαλλαγή του με τον συνάνθρωπο άδικος. Ο άνθρωπος αν και επιζητά σήμερα μέσω της θρησκείας την αγάπη δυστυχώς και εδώ παραμένει χωρίς αυτή στη ζωή του και αυτό είναι εμφανές στα μέλη των θρησκειών. Επίσης, ο άνθρωπος αν και αναζητά την υγεία στην ψυχή και στο σώμα του μέσω της επιστήμης, παραμένει ακόμη άρρωστος. Απ’ ότι βλέπουμε, ειδικότερα σήμερα, εκατομμύρια φάρμακα δίνονται από τους γιατρούς για την θεραπεία των ασθενών τους όμως δυστυχώς τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει τη ζωή των ανθρώπων που πάσχουν διότι αυτό που λείπει είναι το Πνεύμα του Θεού το οποίο εστι το ζωοποιούν, λείπει ο Χριστός, λείπουν οι ιδιότητες που εναπέθεσε ο Πατέρας Θεός στον μετανοούντα άνθρωπο. Η μετάνοια και η αναγέννηση είναι αυτά που δημιουργούν τον άνθρωπο του Θεού ώστε να μπορεί να υπερβαίνει τα πάντα. Ο προφήτης Ησαΐας λόγω της αποστασίας του ανθρώπου από τον Θεό τονίζει, από ίχνους ποδός μέχρι κεφαλής δεν υπάρχει εν αυτώ ακεραιότης αλλά τραύματα και μελανίσματα και έλκη σεσηπότα και δυστυχώς δεν υπάρχει για τον άνθρωπο μάλαγμα ή αλοιφή επιθείναι που να του εξασφαλίσει την υγεία άπαξ διά παντός πόσο μάλλον να του εξασφαλίσει την αφθαρσία. Τα έργα των ανθρώπων αργά ή γρήγορα χάνονται. Εξάλλου σήμερα όλες οι ασθένειες, οι περισσότερες —θα πρέπει να το γνωρίζουμε όλοι μας— είναι πνευματικές. Είναι απολύτως βέβαιο ότι πρώτα ασθενεί το πνεύμα και κατόπιν το σώμα. Ποιο φάρμακο σήμερα θεραπεύει το μυαλό αφού το φάρμακο έχει υλική υπόσταση και ενεργεί στο υλικό σώμα. Αν δεν θεραπευθεί το πνεύμα το σώμα δεν μπορεί να εξασφαλίσει υγεία πόσο μάλλον να εξασφαλίσει την άφθαρτη ζωή, και αν το φάρμακο θεραπεύει καμιά φορά διά της πίστεως ένα πρόβλημα πάλι θα εμφανιστεί κάποιο άλλο διότι το πρόβλημα βρίσκεται στο πνεύμα του κάθε ανθρώπου και στον τρόπο που σκέφτεται. Ο Χριστός αδέλφια μου είχε το ίδιο βιολογικό σώμα με όλους εμάς όμως ήταν υγιής στο πνεύμα, έτσι το σώμα του δεν αντιμετώπιζε κανένα πρόβλημα. Ακόμη και την ώρα που προδόθηκε, ακόμη και την ώρα που ήταν μπροστά στον Πιλάτο και καταδικάστηκε. Και στις δυο περιπτώσεις δεν λειτούργησε σπασμωδικά, ούτε θυμός ούτε φόβος, ούτε σύγχυση, τίποτα απολύτως, κανένα στοιχείο αρνητικό δεν εμφάνισε και ο λόγος διότι ο εγκέφαλος του είχε αναπτυχθεί από παιδικής ηλικίας με τα στοιχεία του Πατέρα του, τις ιδιότητες του Πατέρα του, τους καρπούς, την λογική του Πατέρα του. Κανένα στοιχείο αρνητικό δεν ζούσε μέσα του, καμιά ιδιότητα εωσφορική δεν εμφάνισε σε όλον τον επί Γης βίο του και ο λόγος διότι εξαρχής ο Χριστός δεν ασχολήθηκε με τον Διάβολο αλλά με τον Πατέρα του, τον Θεό. Εν αντιθέσει σήμερα με εμάς που, μέχρι να καταλάβουμε ότι πρέπει να εργαζόμαστε και να νικάμε το κακό με το καλό, πολλές φορές κάνουμε συζητήσεις και αντί να μιλάμε για τον Θεό μιλάμε συνέχεια για τον Διάβολο, τι κάνει ο Διάβολος, κάθε στιγμή. Φυσική συνέπεια οι άνθρωποι που ασχολούνται μ’ αυτόν στο τέλος να δαιμονίζονται. Αυτό εξάλλου σημαίνει αναγέννηση, να ξεπεράσουμε κάθε τι που μας οδηγεί σε αδιέξοδο.
Συμπέρασμα: Το πνεύμα μας απαραιτήτως πρέπει να γίνει ζωοποιόν, το πνεύμα μας πρέπει να γίνει του Χριστού διότι μόνο αυτό το πνεύμα —συγκεκριμένο πνεύμα— ζωοποιεί. Μόνο αυτό το πνεύμα δύναται να θεραπεύσει και το σώμα μας αρκεί να καταλάβουμε ότι πρέπει συνέχεια ο Λόγος του Θεού να χτυπάει τα αφτιά μας. Φανταστείτε, με τον αγώνα μας, να μπορέσουμε μέσα μας να υποσιτίσουμε κάθε κακό και να εμφανιστεί μόνο το θέλημα του Χριστού, η διδασκαλία του, η σοφία του! Αδέλφια μου, ο τρόπος της πνευματικής και βιολογικής μεταστοιχείωσης βρέθηκε και είναι:
Πρώτον, ανά χείρας ο Λόγος Θεού και πιο συγκεκριμένα τα Ευαγγέλια εκείνα όπου μιλά ο ίδιος ο Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος. Ο λόγος; Διότι πολλά ανθρώπινα μπήκαν με την πάροδο του χρόνου που μας έβγαλαν από την αλήθεια του Χριστού μας.
Δεύτερον, η υγιαίνουσα διδασκαλία της Φωνής Θεού. Τρίτον, το ατομικό μας αγιαστήριο.
Όλα αυτά μπορούν να γίνουν ισχυρό κίνητρο ζωής (για όλους εμάς) με συγκεκριμένη απόφαση η οποία έχει ως εξής: Να πει ο καθένας μας ότι έχει πεθάνει ώστε να βρει χρόνο διότι αν πεθάνω πριν πεθάνω, δεν θα πεθάνω! Γένοιτο, Γένοιτο, Αμήν.